ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΓΚΑΡΙΤΩΝ ΝΑΞΟΥ «Ο ΑΓΙΟΣ ΤΡΥΦΩΝ
25 Ιανουαρίου 2011
ΘΕΜΑ: ΧΥΤΑ ΝΑΞΟΥ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΟΙ ΤΟΠΙΚΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΑΔΙΑΦΟΡΩΝΤΑΣ ΕΠΙΔΕΙΚΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΧΩΡΙΩΝ ΜΑΣ
Βαθιά λύπη, ανύποτη απογοήτευση, απέραντη αγανάκτηση και ασυγκράτητη οργή πλημμυρίζει τα χωριά του κάμπου των Εγκαρών στο άκουσμα της απόφασης της νέας δημοτικής αρχής του ενοποιημένου πια δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, που υιοθετεί απολύτως και προχωρεί ακάθεκτη, με τη συνδρομή της εταιρείας «Εγνατία Οδός ΑΕ», στη δημιουργία ΧΥΤΑ κυριολεκτικά δίπλα στα χωριά μας, ενός καθ’ όλα παράνομου και κυρίως παράλογου έργου που με αδιαφανείς, υπόγειες, αντιδημοκρατικές και παράνομες διαδικασίες χωροθέτησαν οι προηγούμενοι τοπικοί άρχοντες του νησιού με πρωτοστάτη τη Νομαρχία και κρυφό υποστηρικτή τον δήμο Νάξου. Έχει πολλές φορές καταγγελθεί η παράνομη διαδικασία χωροθέτησης και ιδίως η ανεξήγητη εμμονή στην κατασκευή ενός αναχρονιστικού έργου, εντελώς αντίθετου στην ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία, όπως θα αποδειχθεί περίτρανα ξανά.
Υπογραμμίζουμε και καταγγέλλουμε προς τον ναξιακό λαό για πολλοστή φορά, ότι την ευθύνη για τη μη επίλυση του προβλήματος των σκουπιδιών φέρουν αυτοί οι τοπικοί «άρχοντες», που διαχρονικά εμμένουν στο παράνομο και παράλογο έργο, αγνοώντας επιδεικτικά την αγωνία μας για την επερχόμενη καταστροφή των χωριών μας, αλλά και του ίδιου του νησιού (π.χ. κίνδυνος μόλυνσης νερών), που επιφυλάσσει το συγκεκριμένο έργο. Κι αν πολλοί ναξιώτες αδιαφορούν από άγνοια, εμείς έχουμε αντιληφθεί την απειλή από την κατασκευή μιας «οργανωμένης» χωματερής δίπλα στα χωριά μας, με όλους τους κινδύνους που επισύρει η λειτουργία ΧΥΤΑ στη συγκεκριμένη θέση. Βλέπουμε τον κίνδυνο για την υγεία μας, την απαξίωση της ζωής του τόπου μας, αλλά και την ανυπολόγιστη ζημιά στο νησί μας.
Πικραίνει η απάθεια. Κανένας σεβασμός στα χωριά που έχουν προσφέρει τόσα και συνεχίζουν να προσφέρουν στην ανάπτυξη του νησιού. Κανένας σεβασμός στη ζωή των συνανθρώπων τους, των συντοπιτών τους. Και το μόνο επιχείρημα που προβάλλεται είναι τα πρόστιμα! Άκουσον άκουσον! Η πιο ωμή και κυνική ομολογία απάθειας, αναλγησίας και βαρβαρότητας. Κανένα ίχνος ανθρωπιάς και αλληλεγγύης προς τα χωριά μας. Αλλά συνάμα και ομολογία αποτυχίας! Οι άρχοντες, που διαχρονικά με τις πράξεις και τις παραλείψεις τους έφεραν το νησί μας σε τέτοιο σημείο, επιμένουν στο έργο αυτό προφανώς λόγω του μικρού πολιτικού κόστους απ’ τα χωριά μας καθώς οι ψήφοι είναι λιγοστές...! Δυστυχώς, και οι νέοι δημοτικοί άρχοντες κρύβονται πίσω από τη διάχυση της ευθύνης, των «έτοιμων» από τους προηγούμενους αλλά σαφώς καταστροφικών «λύσεων», κοροϊδεύουν και αυτοί τον ναξιακό λαό με λογοπαίγνια του τύπου ΧΥΤΑ-ΧΥΤΥ (λες και αλλάζοντας ένα γράμμα αλλάζει το έργο ή ακόμα και αν αλλάξει, εξαλείφονται οι κίνδυνοι που επιφυλάσσει!). Αντί να σκεφθούν βαθύτερα, να αντιληφθούν τις συνέπειες του έργου που υιοθετούν, να ενημερωθούν για τις εναλλακτικές λύσεις, να δουν μπροστά και ξεκάθαρα τις ευκαιρίες και τις απαιτήσεις της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, να πάρουν μια πρωτοβουλία προς την κατεύθυνση της πραγματικής επίλυσης του προβλήματος, επιμένουν και αυτοί στο παράλογο, στο αδιέξοδο.
Καλούμε τον ναξιακό λαό να αντιδράσει, να συμπαρασταθεί αλληλέγγυα στον αγώνα μας και να μην δεχθεί την προωθούμενη λύση κατασκευής ΧΥΤΑ δίπλα στα χωριά μας. Ας μη ρίξει νερό στο μύλο των «αρχόντων» που επενδύουν στο διχασμό της ναξιώτικης κοινωνίας. Υπάρχουν βιώσιμες λύσεις και έχουν πολλές φορές υποδειχθεί. Ας παλέψουμε όλοι μαζί για μια τέτοια βιώσιμη λύση, αντάξια της ιστορίας του νησιού μας, των προσδοκιών του ναξιακού λαού.
Εμείς, μη έχοντας άλλη επιλογή, έχουμε καταστήσει ξεκάθαρη την απόφαση του χωριού μας να παλέψει μέχρις εσχάτων. Σε χαλεπούς καιρούς, το οικονομικό φορτίο του αγώνα μας με το υστέρημα φτωχών ανθρώπων είναι δυσβάστακτο. Αλλά ο αγώνας θα συνεχιστεί πιο σκληρός. Η αίτηση ακύρωσης της έγκρισης περιβαλλοντικών όρων για ΧΥΤΑ στην Κορυφή Ξύδη που έχουμε καταθέσει στο ΣτΕ είναι από τις πρώτες και πιο ήπιες αντιδράσεις μας. Θα μας βρουν μπροστά τους. Το έργο αυτό δεν θα περάσει. Δεν αποτελεί λύση για το νησί μας. Και πάνω απ’ όλα, δεν θα επιτρέψουμε την καταστροφή του τόπου μας από αδίστακτους προσωρινούς διαχειριστές θησαυρών, που δεν τους δημιούργησαν αυτοί, δεν τους κατάλαβαν ποτέ και έχουν βαλθεί να τους καταστρέψουν!
NAXOSNEWS
Πέμπτη 27 Ιανουαρίου 2011
Κυριακή 23 Ιανουαρίου 2011
Η στρατηγική της χειραγώγησης και ο βαθύς ύπνος των χειραγωγημένων
Ο Αμερικανός γλωσσολόγος Νόαμ Τσόμσκυ συνέταξε μία λίστα με τις 10 στρατηγικές χειραγώγησης από τα ΜΜΕ.
1. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ
Το θεμελιώδες στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής που έγκειται στην εκτροπή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφασισμένες από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ αλλαγές μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών. Η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής είναι επίσης απαραίτητη για να μην επιτρέψει στο κοινό να ενδιαφερθεί για απαραίτητες γνώσεις στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής. «Διατηρήστε την προσοχή του κοινού αποσπασμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμάλωτη θεμάτων που δεν έχουν καμία σημασία. Διατηρήστε το κοινό απασχολημένο, τόσο πολύ ώστε να μην έχει καθόλου χρόνο για να σκεφτεί – πίσω στο αγρόκτημα, όπως τα υπόλοιπα ζώα» (απόσπασμα από το κείμενο: Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).
2. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ
Αυτή η μέθοδος καλείται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Δημιουργείται ένα πρόβλημα, μια προβλεφθείσα «κατάσταση» για να υπάρξει μια κάποια αντίδραση από τον κόσμο, με σκοπό αυτός ο ίδιος να ορίσει τα μέτρα που η εξουσία θέλει να τον κάνει να δεχτεί. Για παράδειγμα: Αφήνεται να ξεδιπλωθεί και να ενταθεί η αστική βία ή οργανώνονται αιματηρές επιθέσεις που αποσκοπούν στο να απαιτήσει ο κόσμος νόμους ασφαλείας και πολιτικές εις βάρος της ελευθερίας. Ή ακόμα: Δημιουργούν μία οικονομική κρίση ώστε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαίο κακό η υποχώρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών.
3. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
Για να γίνουν αποδεκτά τα διάφορα απαράδεκτα μέτρα, αρκεί η σταδιακή εφαρμογή τους, λίγο λίγο, επί συναπτά έτη. Κατά αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν τις δεκαετίες του ΄80 και ΄90 οι δραστικά νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός): ανύπαρκτο κράτος, ιδιωτικοποιήσεις, ανασφάλεια, ελαστικότητα, μαζική ανεργία, μισθοί που δεν εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα, τόσες αλλαγές που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση αν είχαν εφαρμοστεί μονομιάς.
4. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ
Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσουν ως «επώδυνη και αναγκαία», εξασφαλίζοντας τη συγκατάβαση του λαού τη δεδομένη χρονική στιγμή και εφαρμόζοντάς τη στο μέλλον. Είναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή μια μελλοντική θυσία απ’ ό,τι μία άμεση. Κατά πρώτον επειδή η προσπάθεια δεν καταβάλλεται άμεσα και κατά δεύτερον επειδή το κοινό, η μάζα, πάντα έχει την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «τα πράγματα θα φτιάξουν στο μέλλον» και ότι οι απαιτούμενες θυσίες θα αποφευχθούν. Αυτό δίνει περισσότερο χρόνο στο κοινό να συνηθίσει στην ιδέα των αλλαγών και να τις αποδεχτεί με παραίτηση όταν φτάσει το πλήρωμα του χρόνου.
5. ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ
Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν λόγο, επιχειρήματα, προσωπικότητες και τόνο της φωνής, όλα ιδιαίτερα παιδικά, πολλές φορές στα όρια της αδυναμίας, σαν ο θεατής να ήταν μικρό παιδάκι ή διανοητικά υστερημένος. Όσο περισσότερο θέλουν να εξαπατήσουν το θεατή τόσο πιο πολύ υιοθετούν έναν παιδικό τόνο. Γιατί; «Αν κάποιος απευθύνεται σε ένα άτομο σαν αυτό να ήταν 12 χρονών ή και μικρότερο, αυτό λόγω της υποβολής είναι πολύ πιθανό να τείνει σε μια απάντηση ή αντίδραση απογυμνωμένη από κάθε κριτική σκέψη, όπως αυτή ενός μικρού παιδιού» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους). ΣΣ: ΣΚΕΨΟΥ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΟΥ JUMBOBEBE, AEGEANAIR «Αγάπη μου τις μέρες που θα πάμε στο Παρίσι είναι οι γόνιμες μέρες μου» , τις χαζοδιαφημίσεις των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας αλλά και τις παλαιότερες Τραπεζών με τον “Μπάμπη τον cool”.
6. ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ
Η χρήση του συναισθήματος είναι μια κλασική τεχνική προκειμένου να επιτευχθεί βραχυκύκλωμα στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη των ατόμων. Από την άλλη, η χρήση των συναισθημάτων ανοίγει την πόρτα για την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την εμφύτευση ιδεών, επιθυμιών, φόβων, καταναγκασμών ή την προτροπή για ορισμένες συμπεριφορές.
7. Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ
Κάντε το κοινό να είναι ανήμπορο να κατανοήσει τις μεθόδους και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και τη σκλαβιά του… «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που δίνεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι η φτωχότερη και μετριότερη δυνατή, έτσι ώστε το χάσμα της άγνοιας μεταξύ των κατώτερων και των ανώτερων κοινωνικών τάξεων να είναι και να παραμένει αδύνατον να γεφυρωθεί» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).
8. ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ
Προωθήστε στο κοινό την ιδέα ότι είναι της μόδας να είσαι ηλίθιος, χυδαίος και αμόρφωτος…
9. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ
Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους, των ικανοτήτων ή των προσπαθειών τους. Έτσι, τα άτομα αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν τους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, της οποίας απόρροια είναι η αναστολή της δράσης… Και χωρίς δράση, δεν υπάρχει επανάσταση.
10. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ’ Ο,ΤΙ ΑΥΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ
Κατά τα τελευταία 50 χρόνια, η ταχεία πρόοδος της επιστήμης έχει δημιουργήσει ένα αυξανόμενο κενό μεταξύ των γνώσεων του κοινού και εκείνων που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κυρίαρχες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, στη νευροβιολογία και στην εφαρμοσμένη ψυχολογία, το σύστημα έχει επιτύχει μια εξελιγμένη κατανόηση των ανθρώπων, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Το σύστημα έχει καταφέρει να γνωρίζει καλύτερα τον «μέσο άνθρωπο» απ’ ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το σύστημα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο και μεγάλη εξουσία πάνω στα άτομα, μεγαλύτερη από αυτήν που τα ίδια ασκούν στους εαυτούς τους.
πηγές
http://www.institutojoaogoulart.org.br
http://www.kaosenlared.net
1. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ
Το θεμελιώδες στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής που έγκειται στην εκτροπή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφασισμένες από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ αλλαγές μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών. Η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής είναι επίσης απαραίτητη για να μην επιτρέψει στο κοινό να ενδιαφερθεί για απαραίτητες γνώσεις στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής. «Διατηρήστε την προσοχή του κοινού αποσπασμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμάλωτη θεμάτων που δεν έχουν καμία σημασία. Διατηρήστε το κοινό απασχολημένο, τόσο πολύ ώστε να μην έχει καθόλου χρόνο για να σκεφτεί – πίσω στο αγρόκτημα, όπως τα υπόλοιπα ζώα» (απόσπασμα από το κείμενο: Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).
2. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ
Αυτή η μέθοδος καλείται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Δημιουργείται ένα πρόβλημα, μια προβλεφθείσα «κατάσταση» για να υπάρξει μια κάποια αντίδραση από τον κόσμο, με σκοπό αυτός ο ίδιος να ορίσει τα μέτρα που η εξουσία θέλει να τον κάνει να δεχτεί. Για παράδειγμα: Αφήνεται να ξεδιπλωθεί και να ενταθεί η αστική βία ή οργανώνονται αιματηρές επιθέσεις που αποσκοπούν στο να απαιτήσει ο κόσμος νόμους ασφαλείας και πολιτικές εις βάρος της ελευθερίας. Ή ακόμα: Δημιουργούν μία οικονομική κρίση ώστε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαίο κακό η υποχώρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών.
3. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
Για να γίνουν αποδεκτά τα διάφορα απαράδεκτα μέτρα, αρκεί η σταδιακή εφαρμογή τους, λίγο λίγο, επί συναπτά έτη. Κατά αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν τις δεκαετίες του ΄80 και ΄90 οι δραστικά νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός): ανύπαρκτο κράτος, ιδιωτικοποιήσεις, ανασφάλεια, ελαστικότητα, μαζική ανεργία, μισθοί που δεν εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα, τόσες αλλαγές που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση αν είχαν εφαρμοστεί μονομιάς.
4. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ
Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσουν ως «επώδυνη και αναγκαία», εξασφαλίζοντας τη συγκατάβαση του λαού τη δεδομένη χρονική στιγμή και εφαρμόζοντάς τη στο μέλλον. Είναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή μια μελλοντική θυσία απ’ ό,τι μία άμεση. Κατά πρώτον επειδή η προσπάθεια δεν καταβάλλεται άμεσα και κατά δεύτερον επειδή το κοινό, η μάζα, πάντα έχει την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «τα πράγματα θα φτιάξουν στο μέλλον» και ότι οι απαιτούμενες θυσίες θα αποφευχθούν. Αυτό δίνει περισσότερο χρόνο στο κοινό να συνηθίσει στην ιδέα των αλλαγών και να τις αποδεχτεί με παραίτηση όταν φτάσει το πλήρωμα του χρόνου.
5. ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ
Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν λόγο, επιχειρήματα, προσωπικότητες και τόνο της φωνής, όλα ιδιαίτερα παιδικά, πολλές φορές στα όρια της αδυναμίας, σαν ο θεατής να ήταν μικρό παιδάκι ή διανοητικά υστερημένος. Όσο περισσότερο θέλουν να εξαπατήσουν το θεατή τόσο πιο πολύ υιοθετούν έναν παιδικό τόνο. Γιατί; «Αν κάποιος απευθύνεται σε ένα άτομο σαν αυτό να ήταν 12 χρονών ή και μικρότερο, αυτό λόγω της υποβολής είναι πολύ πιθανό να τείνει σε μια απάντηση ή αντίδραση απογυμνωμένη από κάθε κριτική σκέψη, όπως αυτή ενός μικρού παιδιού» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους). ΣΣ: ΣΚΕΨΟΥ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΟΥ JUMBOBEBE, AEGEANAIR «Αγάπη μου τις μέρες που θα πάμε στο Παρίσι είναι οι γόνιμες μέρες μου» , τις χαζοδιαφημίσεις των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας αλλά και τις παλαιότερες Τραπεζών με τον “Μπάμπη τον cool”.
6. ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ
Η χρήση του συναισθήματος είναι μια κλασική τεχνική προκειμένου να επιτευχθεί βραχυκύκλωμα στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη των ατόμων. Από την άλλη, η χρήση των συναισθημάτων ανοίγει την πόρτα για την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την εμφύτευση ιδεών, επιθυμιών, φόβων, καταναγκασμών ή την προτροπή για ορισμένες συμπεριφορές.
7. Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ
Κάντε το κοινό να είναι ανήμπορο να κατανοήσει τις μεθόδους και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και τη σκλαβιά του… «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που δίνεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι η φτωχότερη και μετριότερη δυνατή, έτσι ώστε το χάσμα της άγνοιας μεταξύ των κατώτερων και των ανώτερων κοινωνικών τάξεων να είναι και να παραμένει αδύνατον να γεφυρωθεί» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).
8. ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ
Προωθήστε στο κοινό την ιδέα ότι είναι της μόδας να είσαι ηλίθιος, χυδαίος και αμόρφωτος…
9. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ
Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους, των ικανοτήτων ή των προσπαθειών τους. Έτσι, τα άτομα αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν τους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, της οποίας απόρροια είναι η αναστολή της δράσης… Και χωρίς δράση, δεν υπάρχει επανάσταση.
10. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ’ Ο,ΤΙ ΑΥΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ
Κατά τα τελευταία 50 χρόνια, η ταχεία πρόοδος της επιστήμης έχει δημιουργήσει ένα αυξανόμενο κενό μεταξύ των γνώσεων του κοινού και εκείνων που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κυρίαρχες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, στη νευροβιολογία και στην εφαρμοσμένη ψυχολογία, το σύστημα έχει επιτύχει μια εξελιγμένη κατανόηση των ανθρώπων, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Το σύστημα έχει καταφέρει να γνωρίζει καλύτερα τον «μέσο άνθρωπο» απ’ ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το σύστημα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο και μεγάλη εξουσία πάνω στα άτομα, μεγαλύτερη από αυτήν που τα ίδια ασκούν στους εαυτούς τους.
πηγές
http://www.institutojoaogoulart.org.br
http://www.kaosenlared.net
Παρασκευή 7 Ιανουαρίου 2011
ΤΑ ΤΕΙΧΗ - Κ. ΚΑΒΑΦΗΣ
Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ,
τείχη μεγάλα κι υψηλά
τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι κι απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι,
τον νούν μου τρώγει αυτή η τύχη.
Διότι πράγματα πολλά
έξω να κάμω είχον
Ά! όταν έκτιζαν τα τείχη
πως να μην προσέξω...
Αλλά δεν άκουσα ποτέ
κρότον κτιστών ή ήχον.
Ανεπαισθήτως μ' έκλεισαν
από τον κόσμον έξω.
Το τείχος δεν είναι για τους πρόσφυγες κι όσους εισέρχονται ''παράνομα'' στο ελληνικό έδαφος. Το τείχος είναι -κυρίως- για αυτούς που ζουν μέσα. Για μας. Για μας που πρέπει να βρίσκουμε ένα τείχος παραπάνω σε κάθε μας σκέψη σε κάθε μας δράση
τείχη μεγάλα κι υψηλά
τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι κι απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι,
τον νούν μου τρώγει αυτή η τύχη.
Διότι πράγματα πολλά
έξω να κάμω είχον
Ά! όταν έκτιζαν τα τείχη
πως να μην προσέξω...
Αλλά δεν άκουσα ποτέ
κρότον κτιστών ή ήχον.
Ανεπαισθήτως μ' έκλεισαν
από τον κόσμον έξω.
Το τείχος δεν είναι για τους πρόσφυγες κι όσους εισέρχονται ''παράνομα'' στο ελληνικό έδαφος. Το τείχος είναι -κυρίως- για αυτούς που ζουν μέσα. Για μας. Για μας που πρέπει να βρίσκουμε ένα τείχος παραπάνω σε κάθε μας σκέψη σε κάθε μας δράση
Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011
Το τέλειο ηλεκτρονικό φακέλωμα σχεδιάζει η κυβέρνηση
Τους φόβους ότι η νέα Κάρτα του Πολίτη θα αποτελέσει ένα τεράστιο "ηλεκτρονικό μάτι", που θα καταγράφει και θα αφήνει εκτεθειμένα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα, ήρθε να επιβεβαιώσει χθες ο υπουργός Εσωτερικών Γ. Ραγκούσης ανακοινώνοντας το σχέδιο της κυβέρνησης η Κάρτα αυτή σταδιακά να ενσωματώσει όλες τις επιμέρους κάρτες ή ταυτότητες με στοιχεία πολιτών, μεταξύ των οποίων και τη φοροκάρτα.
Ειδικά για τη φοροκάρτα, η οποία έχει σχεδιαστεί να χρησιμοποιείται στις εμπορικές συναλλαγές των καταναλωτών, έχει εκφράσει ήδη τις αντιρρήσεις της η Αρχη Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, κατακεραυνώνοντας το επιτελείο του υπουργείου Οικονομικών και την κυβέρνηση, πως τίθενται σοβαρά ζητήματα προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Συγκεκριμένα, η Αρχή είχε γνωμοδοτήσει ότι κακώς συλλέγονται μέσω της κάρτας τα προσωπικά στοιχεία των φορολογούμενων, όχι μόνο από το κράτος, αλλά και από τις τράπεζες, καθώς επίσης και ότι οι αποδείξεις πληρωμών με όλα τα στοιχεία τους, τα οποία θα αποτυπώνονται ηλεκτρονικά στην κάρτα, θα παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε βάσεις δεδομένων, επομένως θα υπάρχει κίνδυνος επεξεργασίας τους από τρίτους.
Επισήμανε δε τον κίνδυνο να γίνεται λεπτομερής καταγραφή και αποτύπωση όλων των αγορών των καταναλωτών για να δημιουργηθεί το λεγόμενο φορολογικό και «καταναλωτικό προφίλ τους», παραβιάζοντας με αυτόν τον τρόπο δεδομένα που προστατεύονται με απόλυτο τρόπο. Επί παραδείγματι, θα είναι δυνατόν να γίνονται γνωστές οι θρησκευτικές πεποιθήσεις του κάθε φορολογούμενου, καθώς στη φοροκάρτα θα αποτυπώνονται οι αγορές και από συγκεκριμένα καταστήματα που πωλούν θρησκευτικά είδη.
Παρά τις ενστάσεις της Αρχής, η φοροκάρτα θεωρητικά έχει αρχίσει ήδη από την 1η Ιανουαρίου να διανέμεται προαιρετικά, ωστόσο, με βάση τις ανακοινώσεις του κ. Ραγκούση κατά τη χθεσινή ενημέρωση των δημοσιογράφων, γίνεται φανερό πως ο σχεδιασμός της κυβέρνησης είναι να την καταστήσει υποχρεωτική ενσωματώνοντάς την στη μία και μοναδική Κάρτα του Πολίτη, η οποία θα αντικαταστήσει την αστυνομική ταυτότητα. Μάλιστα, πρόκειται για επιλογή στο ανώτερο κυβερνητικό επίπεδο, καθώς, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο κ. Ραγκούσης, η Κάρτα του Πολίτη αποτελεί "προσωπική πεποίθηση του πρωθυπουργού".
ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, αριθμός δημοτολογίου και στοιχεία ταυτότητας στη νέα κάρτα
Η Κάρτα θα διαθέτει εγκατεστημένο τσιπάκι, που θα περιέχει το ΑΦΜ, το ΑΜΚΑ, τον Αριθμό Δημοτολογίου και φυσικά τα στοιχεία της αστυνομικής ταυτότητας. Παρ' ότι η Αρχή Προστασίας δεν έχει γνωμοδοτήσει ακόμη σχετικά με την Κάρτα, ο υπουργός Εσωτερικών διαβεβαίωσε ότι δεν τίθεται κίνδυνος για τα προσωπικά δεδομένα, μιας και δεν θα περιέχει αναλυτικά προσωπικά στοιχεία, αλλά θα αποτελεί το "κλειδί πρόσβασης", όπως το χαρακτήρισε, για τα ηλεκτρονικά αρχεία του κράτους. Διευκρίνισε επίσης ότι η Κάρτα, π.χ., δεν θα περιέχει τον ιατρικό φάκελο του πολίτη, ωστόσο θα αποτελεί το "κλειδί πρόσβασης" στα ιατρικά του αρχεία όταν απευθυνθεί σε κάποιο νοσοκομείο ή γιατρό...
Η Κάρτα του Πολίτη σχεδιάστηκε στο πλαίσιο της λεγόμενης "ηλεκτρονικής διακυβέρνησης", το νομοσχέδιο της οποίας θα τεθεί προς διαβούλευση τις επόμενες μέρες και θα περιλαμβάνει όλες τις ρυθμίσεις και διαδικασίες για τη μετάβαση στην ηλεκτρονική διεκπεραίωση των συναλλαγών των πολιτών με το Δημόσιο. Η Κάρτα του Πολίτη θα περιληφθεί σε ξεχωριστό επιχειρησιακό σχέδιο, το οποίο όμως δεν διευκρινίστηκε πότε θα κατατεθεί. Ο υπουργός Εσωτερικών, πάντως, σημείωσε ότι το νομοσχέδιο της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης θα έχει ψηφιστεί μέχρι τον Μάρτιο, ενώ στόχος είναι η Κάρτα του Πολίτη να εκδοθεί προς το τέλος του 2011 και αφού πρώτα γνωμοδοτήσει η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.
Μορφονιός Ν.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 05/01/2011 ΑΥΓΗ
Ειδικά για τη φοροκάρτα, η οποία έχει σχεδιαστεί να χρησιμοποιείται στις εμπορικές συναλλαγές των καταναλωτών, έχει εκφράσει ήδη τις αντιρρήσεις της η Αρχη Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, κατακεραυνώνοντας το επιτελείο του υπουργείου Οικονομικών και την κυβέρνηση, πως τίθενται σοβαρά ζητήματα προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Συγκεκριμένα, η Αρχή είχε γνωμοδοτήσει ότι κακώς συλλέγονται μέσω της κάρτας τα προσωπικά στοιχεία των φορολογούμενων, όχι μόνο από το κράτος, αλλά και από τις τράπεζες, καθώς επίσης και ότι οι αποδείξεις πληρωμών με όλα τα στοιχεία τους, τα οποία θα αποτυπώνονται ηλεκτρονικά στην κάρτα, θα παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε βάσεις δεδομένων, επομένως θα υπάρχει κίνδυνος επεξεργασίας τους από τρίτους.
Επισήμανε δε τον κίνδυνο να γίνεται λεπτομερής καταγραφή και αποτύπωση όλων των αγορών των καταναλωτών για να δημιουργηθεί το λεγόμενο φορολογικό και «καταναλωτικό προφίλ τους», παραβιάζοντας με αυτόν τον τρόπο δεδομένα που προστατεύονται με απόλυτο τρόπο. Επί παραδείγματι, θα είναι δυνατόν να γίνονται γνωστές οι θρησκευτικές πεποιθήσεις του κάθε φορολογούμενου, καθώς στη φοροκάρτα θα αποτυπώνονται οι αγορές και από συγκεκριμένα καταστήματα που πωλούν θρησκευτικά είδη.
Παρά τις ενστάσεις της Αρχής, η φοροκάρτα θεωρητικά έχει αρχίσει ήδη από την 1η Ιανουαρίου να διανέμεται προαιρετικά, ωστόσο, με βάση τις ανακοινώσεις του κ. Ραγκούση κατά τη χθεσινή ενημέρωση των δημοσιογράφων, γίνεται φανερό πως ο σχεδιασμός της κυβέρνησης είναι να την καταστήσει υποχρεωτική ενσωματώνοντάς την στη μία και μοναδική Κάρτα του Πολίτη, η οποία θα αντικαταστήσει την αστυνομική ταυτότητα. Μάλιστα, πρόκειται για επιλογή στο ανώτερο κυβερνητικό επίπεδο, καθώς, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο κ. Ραγκούσης, η Κάρτα του Πολίτη αποτελεί "προσωπική πεποίθηση του πρωθυπουργού".
ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, αριθμός δημοτολογίου και στοιχεία ταυτότητας στη νέα κάρτα
Η Κάρτα θα διαθέτει εγκατεστημένο τσιπάκι, που θα περιέχει το ΑΦΜ, το ΑΜΚΑ, τον Αριθμό Δημοτολογίου και φυσικά τα στοιχεία της αστυνομικής ταυτότητας. Παρ' ότι η Αρχή Προστασίας δεν έχει γνωμοδοτήσει ακόμη σχετικά με την Κάρτα, ο υπουργός Εσωτερικών διαβεβαίωσε ότι δεν τίθεται κίνδυνος για τα προσωπικά δεδομένα, μιας και δεν θα περιέχει αναλυτικά προσωπικά στοιχεία, αλλά θα αποτελεί το "κλειδί πρόσβασης", όπως το χαρακτήρισε, για τα ηλεκτρονικά αρχεία του κράτους. Διευκρίνισε επίσης ότι η Κάρτα, π.χ., δεν θα περιέχει τον ιατρικό φάκελο του πολίτη, ωστόσο θα αποτελεί το "κλειδί πρόσβασης" στα ιατρικά του αρχεία όταν απευθυνθεί σε κάποιο νοσοκομείο ή γιατρό...
Η Κάρτα του Πολίτη σχεδιάστηκε στο πλαίσιο της λεγόμενης "ηλεκτρονικής διακυβέρνησης", το νομοσχέδιο της οποίας θα τεθεί προς διαβούλευση τις επόμενες μέρες και θα περιλαμβάνει όλες τις ρυθμίσεις και διαδικασίες για τη μετάβαση στην ηλεκτρονική διεκπεραίωση των συναλλαγών των πολιτών με το Δημόσιο. Η Κάρτα του Πολίτη θα περιληφθεί σε ξεχωριστό επιχειρησιακό σχέδιο, το οποίο όμως δεν διευκρινίστηκε πότε θα κατατεθεί. Ο υπουργός Εσωτερικών, πάντως, σημείωσε ότι το νομοσχέδιο της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης θα έχει ψηφιστεί μέχρι τον Μάρτιο, ενώ στόχος είναι η Κάρτα του Πολίτη να εκδοθεί προς το τέλος του 2011 και αφού πρώτα γνωμοδοτήσει η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.
Μορφονιός Ν.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 05/01/2011 ΑΥΓΗ
Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου 2010
Η ΤΑΥΤΙΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ...
Η λεηλασία του νεοφιλελεύθερου προτάγματος γίνεται πλέον αντιληπτή από το σύνολο της κοινωνίας.
Με πρόσχημα το δημόσιο χρέος και την τρόικα το κράτος παραδίδει στα χέρια των ιδιωτών (κεφάλαιο) τα δημόσια αγαθά της υγείας, της εργασίας, της ενέργειας, της ύδρευσης, των μετακινήσεων, της επικοινωνίας, των ελεύθερων χώρων κλπ ενώ ταυτόχρονα υποχωρεί μεθοδευμένα από τομείς που αποτελούσαν μέχρι πρότινος αποκλειστική αρμοδιότητα του όπως η ασφάλεια, η παιδεία και η ασφάλιση. Η βίαιη ανατροπή του κοινωνικού ρόλου του κράτους έχει σαν συνέπεια να δημιουργεί αισθήματα ανασφάλειας, άγχους, φόβου και αγωνίας στους υπηκόους του για το παρόν και το μέλλον τους. Ενώ δημιουργεί μια «νέα» Βολονταριστική ηθική στην κοινωνία όπου οι νεόπτωχοι, οι άνεργοι, οι μετανάστες, οι αποκλεισμένοι γενικότερα αντιμετωπίζονται ως αυθύπαρκτα προβλήματα και όχι ως συμπτώματα κοινωνικής παθογένειας.
Το κράτος χρησιμοποιεί τα αισθήματα ανασφάλειας και την αναμενόμενη έξαρση της εγκληματικότητας που δημιουργεί η πολιτική του, για να δικαιολογήσει πρακτικές αυταρχικής επιτήρησης και βίαιης πρόληψης προκειμένου να επιτευχθεί (και καλά) η πολυπόθητη κοινωνική ασφάλεια (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι την επιτυγχάνει).
Φυσικό είναι όταν οι ελάχιστοι και ισχνοί θεσμοί αλληλεγγύης, καταργούνται τότε να παρουσιάζεται ένα κενό στην κοινωνία το οποίο το κάθε κράτος σπεύδει να καλύψει με την διεύρυνση του ποινικού κώδικα. Το κοινωνικό κράτος αντικαθίσταται δηλαδή από το ποινικό κράτος. Έτσι η ποινικότητα αποτελεί την μοναδική ρυθμιστική αρχή των κοινωνικών προβλημάτων που επισκιάζει την πολιτική ως παράγοντα κοινωνικής δημιουργίας και αναδεικνύει την ασφάλεια ως την νέα πηγή «νομιμοποίησης» του κράτους.
Από την άλλη το ίδιο το κράτος χρησιμοποιώντας τους ιδεολογικούς μηχανισμούς του, δηλαδή τα ΜΜΕ, έχει εθίσει τον κόσμο στην τηλεοπτική- ηλεκτρονική παρακολούθηση μέσω των «παιχνιδιών» τύπου BIG BROATHER, NEXT TOP MONDEL, SEF, κλπ με συνέπεια ο μέσος υπήκοος να μην δυσανασχετεί με την ύπαρξη μιας κάμερας έξω από την οικία του η οποία καταγράφει κάθε του κίνηση. Εξάλλου δεν είναι τυχαία η ύπαρξη ενός reality παιχνιδιού σε κάθε κανάλι τον τελευταίο χρόνο.
Ενώ, οι αντεγκληματικοί θεσμοί, της Δικαιοσύνης, της Αστυνομίας, και του Σωφρονιστικού συστήματος, έχουν απαξιωθεί από το σύνολο της κοινωνίας λόγω της αδυναμίας τους να παράσχουν την απαιτούμενη ασφάλεια, την ίδια στιγμή, αυτή η απαξίωση «στρώνει τον δρόμο» έτσι ώστε η κρατική χρήση των νέων τεχνολογιών, να γίνεται αποδεκτή ή και επιθυμητή από το πλήθος του κόσμου παραχωρώντας όλο και περισσότερες ελευθερίες με αντάλλαγμα την ασφάλεια του.
Οι νέες τεχνολογίες {όπως οι κάμερες στους δρόμους, το c4i, η ηλεκτρονική και η δορυφορική παρακολούθηση, η χρήση βιομετρικών στοιχείων ( η χρήση και η καταγραφή του DNA για την διελεύκανση εγκλημάτων και φόνων μας επιβάλλεται ως αναγκαία και θεμιτή πραχτική καθημερινά μέσω της τηλεόρασης και των αμερικάνικων αστυνομικών τηλεοπτικών σειρών ), τα ηλεκτρονικά βραχιόλια (όπου στην ουσία δεν επιτηρείται μόνο ο κατάδικος αλλά και όσοι συναναστρέφεται και όσοι τυχαία υπάρχουν δίπλα του! Μετατρέπεται δηλαδή μέσω του ηλεκτρονικού βραχιολιού η
προσωπική ποινή και επιτήρηση σε κοινωνική), η ηλεκτρονική καταγραφή των κοινωνικών δραστηριοτήτων} αποτελούν τα νέα εργαλεία άσκησης της επιτήρησης και πρόληψης πραγματικών, μελλοντικών ή φανταστικών κινδύνων.
Πείθοντας την κοινωνία ότι οι νέες τεχνολογίες χρησιμοποιούνται για την ασφάλεια της στην ουσία το κράτος πανόπτης αφαιρεί και μειώνει τις όποιες ελευθερίες των υπηκόων του ενώ ο διευρυμένος και υπερβολικός κοινωνικός έλεγχος έχει σαν αποτέλεσμα αφενός ο ιδιωτικός χώρος να γίνεται χώρος κρατικού ελέγχου και αφετέρου να χάνονται οι εννοιολογικές διαφορές και οι διακρίσεις των όρων «πρόληψη» και «καταστολή».
Στο βιβλίο του Θεόδωρου Π. Παπαθεοδώρου (καθηγητής αντεγκληματικής πολιτικής στο πανεπιστήμιο Πελοποννήσου) ΕΠΙΤΗΡΟΥΜΕΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ αφού περιγράφονται οι συνθήκες και οι όροι της φυλακής καταδεικνύει πως οι πρακτικές της φυλακής μεταφέρονται στον δημόσιο χώρο καθιστώντας μας στην ουσία όλους ένοχους μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου.
Όλα τα παραπάνω συμβάλλουν ώστε να μετατρέπεται ο κίνδυνος της ανασφάλειας σε κεντρικό διακύβευμα της πολιτικής όπου η κοινωνία αποδέχεται τον διευρυμένο κοινωνικό έλεγχο και την υπερβολική επιτήρηση της χωρίς όμως να απολαμβάνει τα διακηρυγμένα αποτελέσματα.
Μεταγράφω το κείμενο του οπισθόφυλλου του βιβλίου του Θ.Π.Π. από τις εκδόσεις Βιβλιόραμα.
Η ηλεκτρονική παρακολούθηση των πολιτών στην κοινωνία της διακινδύνευσης
Η ηλεκτρονική παρακολούθηση των δημόσιων και ιδιωτικών χώρων ως νέα μέθοδος πρόληψης, η χρήση βιομετρικών στοιχείων για την ενίσχυση της ασφάλειας, η ηλεκτρονική καταγραφή των κοινωνικών δραστηριοτήτων των πολιτών για λόγους αποτροπής της διακινδύνευσης, η τηλεματική επιτήρηση των εργαζομένων για τον έλεγχο της παραγωγικότητας τους ή η ηλεκτρονική επιτήρηση των παραβατικών ατόμων ως καταστολή συνθέτουν το νέο πλαίσιο του διευρυμένου κοινωνικού ελέγχου με έντονες αποχρώσεις ποινικότητας.
Το πρόβλημα δεν είναι η εξέλιξη της τεχνολογίας, αλλά η χρήση της, σε έναν κόσμο που αλλάζει ταχύτατα και με παγκοσμιοποιητικές διαδράσεις.
Σήμερα, οι ευρωπαϊκές κοινωνίες καλούνται να επαναπροσδιορίσουν τους όρους εκχώρησης των δικαιωμάτων και των ελευθεριών του πολίτη, να αναστοχαστούν το αξιακό σύστημα ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού, αλλά και να συνειδητοποιήσουν τους κινδύνους που εγκυμονεί για το μέλλον η συνεχώς εξελισσόμενη τεχνολογία της επιτήρησης, η ανεξέλεγκτη εργαλειοποίηση της ασφάλειας, το μονοπώλιο του ορισμού της διακινδύνευσης και η υπερτροφική θωράκιση του ποινικού κράτους.
Πρόκειται στην ουσία για έναν προβληματισμό σχετικά με τη σταδιακή θέση “υπό επιτήρηση” της ίδιας της Δημοκρατίας.
ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΑΡΘΡΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ ΜΕ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΙΣ ΚΑΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΣΤΟ DNA STO C4I
Μεγάλες στιγμές! [28/12/2010]
ανθρώπινη διάσταση», εξακολουθεί ο... ποιητής. Ναι, με το C4Ι, τα αερόστατα παρακολούθησης
Υπό παρακολούθηση το Παρίσι [22/12/2010]
με τις περισσότερες κάμερες παρακολούθησης στον κόσμο. Όπως αναφέρει η εφημερίδα Le Figaro, οι κάμερες... στο Παρίσι, ενώ άλλο ένα σημαντικό στοιχείο του σχεδίου είναι ότι το σύστημα παρακολούθησης... παρακολούθησης με τεχνολογικά μέσα θα συμβάλει στην μείωση της εγκληματικότητας στην μητροπολιτική
«Πράσινες» ή «γαλάζιες», οι κάμερες παρακολουθούν! [07/12/2010]
στο περιτύλιγμα που θα έχουν οι κάμερες παρακολούθησης και γι' αυτό, ίσως, η σημερινή Ανεξάρτητη... και καθημερινή παρακολούθηση και καταγραφή όλων των κινήσεων όλων των πολιτών δεν γίνεται...Αλλαξαν περιτύλιγμα οι κάμερες, που θα εγκατασταθούν σε δημόσιους χώρους και θα παρακολουθούν όλες
ΣΥΝ: Οι κάμερες θα παρακολουθούν πολίτες, δεν θα προστατεύουν δικαιώματα [04/12/2010]
Η λειτουργία συστημάτων παρακολούθησης στους δημόσιους χώρους, προσβάλλει το δικαίωμα του συνέρχεσθαι όπως αυτό ορίζεται από το Σύνταγμα, αναφέρει ο ΣΥΝ σε ανακοίνωσή του και χαρακτηρίζει τους λόγους που επικαλείται η κυβέρνηση, όπως η εθνική άμυνα και η δημόσια ασφάλεια, για την τοποθέτησή
Σε 20 νοσοκομεία εφαρμόστηκε η ολοήμερη λειτουργία [01/12/2010]
παρακολούθησης της ολοήμερης λειτουργίας προκειμένου να καταστεί δυνατή η άμεση επίλυση τυχόν προβλημάτων
Ψάχνουν εικόνες από τις κάμερες [12/01/2010]
Στις θολές εικόνες από όσες κάμερες διαθέτουν καταγραφικά, γύρω από τη Βουλή και κυρίως.... Το ιδιαίτερο αστυνομικό ενδιαφέρον για το καταγεγραμμένο υλικό από κάμερες και η σύγκρισή... συνθέσεις εικόνων από κάμερες, οι αρμόδιοι αξιωματικοί προσδιόρισαν τρία άτομα, τα οποία σχετίζουν
«Πράσινες» ή «γαλάζιες», οι κάμερες παρακολουθούν! [07/12/2010]
Αλλαξαν περιτύλιγμα οι κάμερες, που θα εγκατασταθούν σε δημόσιους χώρους και θα παρακολουθούν όλες... από το υπουργείο Δικαιοσύνης πληροφόρηση, είναι ότι οι καλές αυτές κάμερες, οι «πράσινες... τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, που από τότε είχαν δείξει ότι αρέσκονται στο να φυτεύουν κάμερες παντού
Σχεδιάγραμμα με τις κάμερες κυκλοφορίας είχε ο Λ. Φούντας [14/03/2010]
Καταγεγραμμένες σε σχεδιάγραμμα είχε όλες τις κάμερες διαχείρισης κυκλοφορίας ο 35χρονος βιολόγος... που αποκρυπτογραφήθηκε από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία το Σάββατο. Το σχεδιάγραμμα περιλαμβάνει όλες τις κάμερες
διαχείρισης κυκλοφορίας στην Αθήνα. Οι σημειώσεις αφορούν στην ακτίνα που καλύπτουν οι κάμερες καθώς
Εποπτεία στις κάμερες και ασυδοσία στο DNA [28/03/2010]
έλληνες πολίτες. Αντίθετα, οι νέες ρυθμίσεις για τις κάμερες θα συμπεριληφθούν σύντομα σε νομοσχέδιο... πού θα τοποθετούνται οι κάμερες και για ποιο λόγο είναι αυτό αναγκαίο. Η ΕΛ.ΑΣ., που θα ορισθεί... και καταγράφει όλο το 24ωρο, ό,τι συμβαίνει στο κέντρο. Οι κάμερες μπορούν ωστόσο να χρησιμοποιούνται
Θέλουν κάμερες για προστασία [30/12/2009]
Το ενδεχόμενο να εγκατασταθούν κάμερες στα ταξί για την προστασία των οδηγών από επιθέσεις εξετάζει το υπουργείο Υποδομών, το οποίο θα περιμένει όμως τη γνωμοδότηση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων... που αντιμετωπίζει. Οπως όμως συμβαίνει και με τις κάμερες, το θέμα έχει πολλές τεχνικές πλευρές
ΕΕΔΑ: Αντισυνταγματικές οι κάμερες και οι έλεγχοι DNA [01/03/2010]
Αντισυνταγματικές κρίνει τις διατάξεις του νόμου 3782 σχετικά με την "παρακολούθηση" των δημοσίων χώρων από κάμερες καθώς και την ανάλυση γενετικού υλικού για ύποπτους αξιόποινων πράξεων, η Εθνική... εκατομμύρια κάμερες η εγκληματικότητα δεν έχει μειωθεί σημαντικά. Σχετικά με την ρύθμιση του νόμου
Διπλό «όχι» για DNA και κάμερες [02/03/2010]
προεργασίας και διαβούλευσης, όπως αρμόζει σ' ένα δημοκρατικό κράτος». * Για τις κάμερες κρίνεται... ότι το μέτρο έχει αποδειχθεί αναποτελεσματικό. Στη Βρετανία, με πάνω από 4 εκατ. κάμερες
Νέο καθεστώς για κάμερες και «κουκούλες» [28/11/2010]
, οι κάμερες θα παραμείνουν, θα αλλάξουν θέση και ίσως αυξηθούν στο μέλλον, αν οι ανάγκες άμυνας, κρατικής... ενδείξεις τέλεσης των αξιόποινων πράξεων. Σήμερα τις κάμερες μπορεί να διαχειρίζεται ελεύθερα και ανέλεγκτα
Ιταλία: Κάμερες και φοροαμνηστία έφεραν στα ταμεία 5 δισ. ευρώ [24/01/2010]
να αποφύγουν την τσιμπίδα της εφορίας. Ο Τρεμόντι έφθασε να βάλει κάμερες στα σύνορα, οι οποίες..
ΣτΕ: Καμιά δικαιολογία για κρυφές κάμερες [22/04/2010]
Η εισβολή στην ιδιωτική σφαίρα του ατόμου με κρυφές κάμερες παραβιάζει το Σύνταγμα και δεν μπορεί να δικαιολογηθεί στο όνομα του δικαιώματος της πληροφόρησης, έκρινε η ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας βάζοντας τέλος στο καθεστώς της τηλεοπτικής ασυδοσίας. Το ΣτΕ, με αφορμή πρόστιμα ύψους
76%
Οι κάμερες «έδωσαν» δύο ταραξίες του ΟΑΚΑ [22/04/2010]
» και «εξύβριση». Οπως ανακοινώθηκε από την Αστυνομία, τους δύο νεαρούς «έδωσαν» οι κάμερες ασφαλείας
76%
«Ιερές» κάμερες... [18/06/2010]
ή για κακό τοποθέτησαν κάμερες στους διαδρόμους, για να ελέγχονται όσοι κυκλοφορούν στους ορόφους
76%
Κάμερες και ΕΣΥ στο αυριανό υπουργικό συμβούλιο [02/12/2010]
Οι κάμερες στους δρόμους και οι αλλαγές στο σύστημα υγείας θα συζητηθούν στην αυριανή συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, υπό την προεδρία του πρωθυπουργού. Το υπουργικό συμβούλιο θα εξετάσει: Το σχέδιο νόμου για την Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών (εισηγητής ο Χαρ. Καστανίδης), το σχέδιο
76%
Συνεδριάζει το υπουργικό συμβούλιο για κάμερες και ΕΣΥ [03/12/2010]
Οι αλλαγές στην Υγεία και οι κάμερες στους δρόμους είναι τα βασικά θέματα στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου που ξεκίνησε λίγο μεά τις 3 το μεσημέρι υπό την προεδρία του Γ. Παπανδρέου. Συγκεκριμένα στη συνεδρίαση πρόκειται να συζητηθούν: - Tο σχέδιο Νόμου για τις διαρθρωτικές αλλαγές
Με πρόσχημα το δημόσιο χρέος και την τρόικα το κράτος παραδίδει στα χέρια των ιδιωτών (κεφάλαιο) τα δημόσια αγαθά της υγείας, της εργασίας, της ενέργειας, της ύδρευσης, των μετακινήσεων, της επικοινωνίας, των ελεύθερων χώρων κλπ ενώ ταυτόχρονα υποχωρεί μεθοδευμένα από τομείς που αποτελούσαν μέχρι πρότινος αποκλειστική αρμοδιότητα του όπως η ασφάλεια, η παιδεία και η ασφάλιση. Η βίαιη ανατροπή του κοινωνικού ρόλου του κράτους έχει σαν συνέπεια να δημιουργεί αισθήματα ανασφάλειας, άγχους, φόβου και αγωνίας στους υπηκόους του για το παρόν και το μέλλον τους. Ενώ δημιουργεί μια «νέα» Βολονταριστική ηθική στην κοινωνία όπου οι νεόπτωχοι, οι άνεργοι, οι μετανάστες, οι αποκλεισμένοι γενικότερα αντιμετωπίζονται ως αυθύπαρκτα προβλήματα και όχι ως συμπτώματα κοινωνικής παθογένειας.
Το κράτος χρησιμοποιεί τα αισθήματα ανασφάλειας και την αναμενόμενη έξαρση της εγκληματικότητας που δημιουργεί η πολιτική του, για να δικαιολογήσει πρακτικές αυταρχικής επιτήρησης και βίαιης πρόληψης προκειμένου να επιτευχθεί (και καλά) η πολυπόθητη κοινωνική ασφάλεια (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι την επιτυγχάνει).
Φυσικό είναι όταν οι ελάχιστοι και ισχνοί θεσμοί αλληλεγγύης, καταργούνται τότε να παρουσιάζεται ένα κενό στην κοινωνία το οποίο το κάθε κράτος σπεύδει να καλύψει με την διεύρυνση του ποινικού κώδικα. Το κοινωνικό κράτος αντικαθίσταται δηλαδή από το ποινικό κράτος. Έτσι η ποινικότητα αποτελεί την μοναδική ρυθμιστική αρχή των κοινωνικών προβλημάτων που επισκιάζει την πολιτική ως παράγοντα κοινωνικής δημιουργίας και αναδεικνύει την ασφάλεια ως την νέα πηγή «νομιμοποίησης» του κράτους.
Από την άλλη το ίδιο το κράτος χρησιμοποιώντας τους ιδεολογικούς μηχανισμούς του, δηλαδή τα ΜΜΕ, έχει εθίσει τον κόσμο στην τηλεοπτική- ηλεκτρονική παρακολούθηση μέσω των «παιχνιδιών» τύπου BIG BROATHER, NEXT TOP MONDEL, SEF, κλπ με συνέπεια ο μέσος υπήκοος να μην δυσανασχετεί με την ύπαρξη μιας κάμερας έξω από την οικία του η οποία καταγράφει κάθε του κίνηση. Εξάλλου δεν είναι τυχαία η ύπαρξη ενός reality παιχνιδιού σε κάθε κανάλι τον τελευταίο χρόνο.
Ενώ, οι αντεγκληματικοί θεσμοί, της Δικαιοσύνης, της Αστυνομίας, και του Σωφρονιστικού συστήματος, έχουν απαξιωθεί από το σύνολο της κοινωνίας λόγω της αδυναμίας τους να παράσχουν την απαιτούμενη ασφάλεια, την ίδια στιγμή, αυτή η απαξίωση «στρώνει τον δρόμο» έτσι ώστε η κρατική χρήση των νέων τεχνολογιών, να γίνεται αποδεκτή ή και επιθυμητή από το πλήθος του κόσμου παραχωρώντας όλο και περισσότερες ελευθερίες με αντάλλαγμα την ασφάλεια του.
Οι νέες τεχνολογίες {όπως οι κάμερες στους δρόμους, το c4i, η ηλεκτρονική και η δορυφορική παρακολούθηση, η χρήση βιομετρικών στοιχείων ( η χρήση και η καταγραφή του DNA για την διελεύκανση εγκλημάτων και φόνων μας επιβάλλεται ως αναγκαία και θεμιτή πραχτική καθημερινά μέσω της τηλεόρασης και των αμερικάνικων αστυνομικών τηλεοπτικών σειρών ), τα ηλεκτρονικά βραχιόλια (όπου στην ουσία δεν επιτηρείται μόνο ο κατάδικος αλλά και όσοι συναναστρέφεται και όσοι τυχαία υπάρχουν δίπλα του! Μετατρέπεται δηλαδή μέσω του ηλεκτρονικού βραχιολιού η
προσωπική ποινή και επιτήρηση σε κοινωνική), η ηλεκτρονική καταγραφή των κοινωνικών δραστηριοτήτων} αποτελούν τα νέα εργαλεία άσκησης της επιτήρησης και πρόληψης πραγματικών, μελλοντικών ή φανταστικών κινδύνων.
Πείθοντας την κοινωνία ότι οι νέες τεχνολογίες χρησιμοποιούνται για την ασφάλεια της στην ουσία το κράτος πανόπτης αφαιρεί και μειώνει τις όποιες ελευθερίες των υπηκόων του ενώ ο διευρυμένος και υπερβολικός κοινωνικός έλεγχος έχει σαν αποτέλεσμα αφενός ο ιδιωτικός χώρος να γίνεται χώρος κρατικού ελέγχου και αφετέρου να χάνονται οι εννοιολογικές διαφορές και οι διακρίσεις των όρων «πρόληψη» και «καταστολή».
Στο βιβλίο του Θεόδωρου Π. Παπαθεοδώρου (καθηγητής αντεγκληματικής πολιτικής στο πανεπιστήμιο Πελοποννήσου) ΕΠΙΤΗΡΟΥΜΕΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ αφού περιγράφονται οι συνθήκες και οι όροι της φυλακής καταδεικνύει πως οι πρακτικές της φυλακής μεταφέρονται στον δημόσιο χώρο καθιστώντας μας στην ουσία όλους ένοχους μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου.
Όλα τα παραπάνω συμβάλλουν ώστε να μετατρέπεται ο κίνδυνος της ανασφάλειας σε κεντρικό διακύβευμα της πολιτικής όπου η κοινωνία αποδέχεται τον διευρυμένο κοινωνικό έλεγχο και την υπερβολική επιτήρηση της χωρίς όμως να απολαμβάνει τα διακηρυγμένα αποτελέσματα.
Μεταγράφω το κείμενο του οπισθόφυλλου του βιβλίου του Θ.Π.Π. από τις εκδόσεις Βιβλιόραμα.
Η ηλεκτρονική παρακολούθηση των πολιτών στην κοινωνία της διακινδύνευσης
Η ηλεκτρονική παρακολούθηση των δημόσιων και ιδιωτικών χώρων ως νέα μέθοδος πρόληψης, η χρήση βιομετρικών στοιχείων για την ενίσχυση της ασφάλειας, η ηλεκτρονική καταγραφή των κοινωνικών δραστηριοτήτων των πολιτών για λόγους αποτροπής της διακινδύνευσης, η τηλεματική επιτήρηση των εργαζομένων για τον έλεγχο της παραγωγικότητας τους ή η ηλεκτρονική επιτήρηση των παραβατικών ατόμων ως καταστολή συνθέτουν το νέο πλαίσιο του διευρυμένου κοινωνικού ελέγχου με έντονες αποχρώσεις ποινικότητας.
Το πρόβλημα δεν είναι η εξέλιξη της τεχνολογίας, αλλά η χρήση της, σε έναν κόσμο που αλλάζει ταχύτατα και με παγκοσμιοποιητικές διαδράσεις.
Σήμερα, οι ευρωπαϊκές κοινωνίες καλούνται να επαναπροσδιορίσουν τους όρους εκχώρησης των δικαιωμάτων και των ελευθεριών του πολίτη, να αναστοχαστούν το αξιακό σύστημα ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού, αλλά και να συνειδητοποιήσουν τους κινδύνους που εγκυμονεί για το μέλλον η συνεχώς εξελισσόμενη τεχνολογία της επιτήρησης, η ανεξέλεγκτη εργαλειοποίηση της ασφάλειας, το μονοπώλιο του ορισμού της διακινδύνευσης και η υπερτροφική θωράκιση του ποινικού κράτους.
Πρόκειται στην ουσία για έναν προβληματισμό σχετικά με τη σταδιακή θέση “υπό επιτήρηση” της ίδιας της Δημοκρατίας.
ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΑΡΘΡΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ ΜΕ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΙΣ ΚΑΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΣΤΟ DNA STO C4I
Μεγάλες στιγμές! [28/12/2010]
ανθρώπινη διάσταση», εξακολουθεί ο... ποιητής. Ναι, με το C4Ι, τα αερόστατα παρακολούθησης
Υπό παρακολούθηση το Παρίσι [22/12/2010]
με τις περισσότερες κάμερες παρακολούθησης στον κόσμο. Όπως αναφέρει η εφημερίδα Le Figaro, οι κάμερες... στο Παρίσι, ενώ άλλο ένα σημαντικό στοιχείο του σχεδίου είναι ότι το σύστημα παρακολούθησης... παρακολούθησης με τεχνολογικά μέσα θα συμβάλει στην μείωση της εγκληματικότητας στην μητροπολιτική
«Πράσινες» ή «γαλάζιες», οι κάμερες παρακολουθούν! [07/12/2010]
στο περιτύλιγμα που θα έχουν οι κάμερες παρακολούθησης και γι' αυτό, ίσως, η σημερινή Ανεξάρτητη... και καθημερινή παρακολούθηση και καταγραφή όλων των κινήσεων όλων των πολιτών δεν γίνεται...Αλλαξαν περιτύλιγμα οι κάμερες, που θα εγκατασταθούν σε δημόσιους χώρους και θα παρακολουθούν όλες
ΣΥΝ: Οι κάμερες θα παρακολουθούν πολίτες, δεν θα προστατεύουν δικαιώματα [04/12/2010]
Η λειτουργία συστημάτων παρακολούθησης στους δημόσιους χώρους, προσβάλλει το δικαίωμα του συνέρχεσθαι όπως αυτό ορίζεται από το Σύνταγμα, αναφέρει ο ΣΥΝ σε ανακοίνωσή του και χαρακτηρίζει τους λόγους που επικαλείται η κυβέρνηση, όπως η εθνική άμυνα και η δημόσια ασφάλεια, για την τοποθέτησή
Σε 20 νοσοκομεία εφαρμόστηκε η ολοήμερη λειτουργία [01/12/2010]
παρακολούθησης της ολοήμερης λειτουργίας προκειμένου να καταστεί δυνατή η άμεση επίλυση τυχόν προβλημάτων
Ψάχνουν εικόνες από τις κάμερες [12/01/2010]
Στις θολές εικόνες από όσες κάμερες διαθέτουν καταγραφικά, γύρω από τη Βουλή και κυρίως.... Το ιδιαίτερο αστυνομικό ενδιαφέρον για το καταγεγραμμένο υλικό από κάμερες και η σύγκρισή... συνθέσεις εικόνων από κάμερες, οι αρμόδιοι αξιωματικοί προσδιόρισαν τρία άτομα, τα οποία σχετίζουν
«Πράσινες» ή «γαλάζιες», οι κάμερες παρακολουθούν! [07/12/2010]
Αλλαξαν περιτύλιγμα οι κάμερες, που θα εγκατασταθούν σε δημόσιους χώρους και θα παρακολουθούν όλες... από το υπουργείο Δικαιοσύνης πληροφόρηση, είναι ότι οι καλές αυτές κάμερες, οι «πράσινες... τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, που από τότε είχαν δείξει ότι αρέσκονται στο να φυτεύουν κάμερες παντού
Σχεδιάγραμμα με τις κάμερες κυκλοφορίας είχε ο Λ. Φούντας [14/03/2010]
Καταγεγραμμένες σε σχεδιάγραμμα είχε όλες τις κάμερες διαχείρισης κυκλοφορίας ο 35χρονος βιολόγος... που αποκρυπτογραφήθηκε από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία το Σάββατο. Το σχεδιάγραμμα περιλαμβάνει όλες τις κάμερες
διαχείρισης κυκλοφορίας στην Αθήνα. Οι σημειώσεις αφορούν στην ακτίνα που καλύπτουν οι κάμερες καθώς
Εποπτεία στις κάμερες και ασυδοσία στο DNA [28/03/2010]
έλληνες πολίτες. Αντίθετα, οι νέες ρυθμίσεις για τις κάμερες θα συμπεριληφθούν σύντομα σε νομοσχέδιο... πού θα τοποθετούνται οι κάμερες και για ποιο λόγο είναι αυτό αναγκαίο. Η ΕΛ.ΑΣ., που θα ορισθεί... και καταγράφει όλο το 24ωρο, ό,τι συμβαίνει στο κέντρο. Οι κάμερες μπορούν ωστόσο να χρησιμοποιούνται
Θέλουν κάμερες για προστασία [30/12/2009]
Το ενδεχόμενο να εγκατασταθούν κάμερες στα ταξί για την προστασία των οδηγών από επιθέσεις εξετάζει το υπουργείο Υποδομών, το οποίο θα περιμένει όμως τη γνωμοδότηση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων... που αντιμετωπίζει. Οπως όμως συμβαίνει και με τις κάμερες, το θέμα έχει πολλές τεχνικές πλευρές
ΕΕΔΑ: Αντισυνταγματικές οι κάμερες και οι έλεγχοι DNA [01/03/2010]
Αντισυνταγματικές κρίνει τις διατάξεις του νόμου 3782 σχετικά με την "παρακολούθηση" των δημοσίων χώρων από κάμερες καθώς και την ανάλυση γενετικού υλικού για ύποπτους αξιόποινων πράξεων, η Εθνική... εκατομμύρια κάμερες η εγκληματικότητα δεν έχει μειωθεί σημαντικά. Σχετικά με την ρύθμιση του νόμου
Διπλό «όχι» για DNA και κάμερες [02/03/2010]
προεργασίας και διαβούλευσης, όπως αρμόζει σ' ένα δημοκρατικό κράτος». * Για τις κάμερες κρίνεται... ότι το μέτρο έχει αποδειχθεί αναποτελεσματικό. Στη Βρετανία, με πάνω από 4 εκατ. κάμερες
Νέο καθεστώς για κάμερες και «κουκούλες» [28/11/2010]
, οι κάμερες θα παραμείνουν, θα αλλάξουν θέση και ίσως αυξηθούν στο μέλλον, αν οι ανάγκες άμυνας, κρατικής... ενδείξεις τέλεσης των αξιόποινων πράξεων. Σήμερα τις κάμερες μπορεί να διαχειρίζεται ελεύθερα και ανέλεγκτα
Ιταλία: Κάμερες και φοροαμνηστία έφεραν στα ταμεία 5 δισ. ευρώ [24/01/2010]
να αποφύγουν την τσιμπίδα της εφορίας. Ο Τρεμόντι έφθασε να βάλει κάμερες στα σύνορα, οι οποίες..
ΣτΕ: Καμιά δικαιολογία για κρυφές κάμερες [22/04/2010]
Η εισβολή στην ιδιωτική σφαίρα του ατόμου με κρυφές κάμερες παραβιάζει το Σύνταγμα και δεν μπορεί να δικαιολογηθεί στο όνομα του δικαιώματος της πληροφόρησης, έκρινε η ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας βάζοντας τέλος στο καθεστώς της τηλεοπτικής ασυδοσίας. Το ΣτΕ, με αφορμή πρόστιμα ύψους
76%
Οι κάμερες «έδωσαν» δύο ταραξίες του ΟΑΚΑ [22/04/2010]
» και «εξύβριση». Οπως ανακοινώθηκε από την Αστυνομία, τους δύο νεαρούς «έδωσαν» οι κάμερες ασφαλείας
76%
«Ιερές» κάμερες... [18/06/2010]
ή για κακό τοποθέτησαν κάμερες στους διαδρόμους, για να ελέγχονται όσοι κυκλοφορούν στους ορόφους
76%
Κάμερες και ΕΣΥ στο αυριανό υπουργικό συμβούλιο [02/12/2010]
Οι κάμερες στους δρόμους και οι αλλαγές στο σύστημα υγείας θα συζητηθούν στην αυριανή συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, υπό την προεδρία του πρωθυπουργού. Το υπουργικό συμβούλιο θα εξετάσει: Το σχέδιο νόμου για την Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών (εισηγητής ο Χαρ. Καστανίδης), το σχέδιο
76%
Συνεδριάζει το υπουργικό συμβούλιο για κάμερες και ΕΣΥ [03/12/2010]
Οι αλλαγές στην Υγεία και οι κάμερες στους δρόμους είναι τα βασικά θέματα στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου που ξεκίνησε λίγο μεά τις 3 το μεσημέρι υπό την προεδρία του Γ. Παπανδρέου. Συγκεκριμένα στη συνεδρίαση πρόκειται να συζητηθούν: - Tο σχέδιο Νόμου για τις διαρθρωτικές αλλαγές
Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010
ΤΟ ΙΔΕΟΛΟΓΗΜΑ ΤΗΣ ΠΟΛΥ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑΣ
Η προσπάθεια αναδιοργάνωσης των κρατών από τα πάνω, συνοδεύεται αναγκαστικά
Α) από την προσπάθεια απενεχοποίησης των κυρίαρχων για τις μέχρι πρότινος πολιτικές κοινωνικές και οικονομικές δομές στις οποίες και στήριζαν την κυριαρχία τους.
Β) από την ταυτόχρονη διαδικασία αποδιοργάνωσης των δομών και των σχέσεων που προϋπήρχαν σε τοπικό επίπεδο και
Γ) την επανενοποίηση της κυριαρχίας τους σε παγκόσμιο επίπεδο.
Οι διαδικασίες αυτές έχουν δρομολογηθεί την τελευταία 20ετία και κυρίως από την πτώση των καθεστώτων του ανατολικού μπλοκ όπου σήμερα μπορούμε ανεπιφύλαχτα να παρατηρήσουμε τις πολύ-επίπεδες επιπτώσεις της πτώσης αυτής και κυρίως το κύμα μετανάστευσης που δημιουργήθηκε στις χώρες αυτές όπως και σε άλλες πχ Αφγανιστάν, Ιράκ, Μέση Ανατολή και Αφρική όπου άφησε ελεύθερο το πολιτικό και κοινωνικό πεδίο στις εγχώριες εθνικές ελίτ έτσι ώστε να συνδιαμορφώσουν την βάση για την εγκαθίδρυση της νέας νεοφιλελεύθερης κυριαρχίας τους, με τις υπερεθνικές ελίτ σε τοπικό επίπεδο.
Οι επιπτώσεις όμως δεν περιορίζονται στην χώρα καταγωγής των μεταναστών αλλά επιδρούν και στις χώρες υποδοχής τους όπου εκτός από την έκδηλη ρατσιστική αντιμετώπιση και την οικονομική εκμετάλλευση που υφίστανται από τους εγχώριους, παρατηρούνται παρόμοιες συνθήκες αποδιοργάνωσης και αναδιοργάνωσης των σχέσεων και των δομών των κρατών υποδοχής. Η αλληλεπίδραση αυτή δεν έχει την ίδια ένταση σε όλα τα κράτη υποδοχής από την μια και από την άλλη ίσως ήταν αναμενόμενη και κατά συνέπεια αξιοποιήσιμη από τα ανώτερα κλιμάκια της εξουσίας τα οποία χρησιμοποιώντας τους μετανάστες επιταχύνουν την αναδιάρθρωση των κοινωνικών δομών στον βαθμό που επιθυμούν προκειμένου να συντηρήσουν την εξουσία τους.
Εκτός από τους πόλεμους που χρησιμοποιούν οι κυρίαρχοι για να αποδιοργανώσουν μια κοινωνία και να την αναδιοργανώσουν υπάρχουν και άλλες εξίσου απάνθρωπες πρακτικές όπως η ανταλλαγή πληθυσμών (εθνοκάθαρση) και η μετανάστευση. Και οι τρεις πρακτικές αυτές εντάσσονται στο πλαίσιο της βίαιης αναδιοργάνωσης των κοινωνιών. Στην Ελλάδα έχουμε βιώσει και τις τρεις περιπτώσεις και τα τελευταία χρόνια η μετανάστευση αποτέλεσε το «μήλον της Έριδος» για τα κόμματα εξουσίας, με αποκορύφωμα τον νόμο για την Ιθαγένεια και «αιχμή του δόρατος» τις προγραμματικές δηλώσεις των υποψήφιων δημάρχων και περιφερειαρχών στις δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου για την δημιουργία Μουσουλμανικών τζαμιών στα αστικά κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.
Εκτός από την εκ του πονηρού αυτό-αναγόρευση τους σε προοδευτικούς, μας προτρέπουν επίσης να μην φοβόμαστε τους μετανάστες και χρησιμοποιώντας το μοντέλο της δημοκρατικής πολύ-πολιτισμικότητας ως ιδεολογικό πλαίσιο επιχειρούν να δικαιολογήσουν τις πρακτικές τους.
Όντως δεν υπάρχει τόσο σοβαρός λόγος να φοβόμαστε τους μετανάστες από την μια, αλλά, από την άλλη η πολύ-πολιτισμικότητα όπως την προβάλουν και την προωθούν στηρίζεται σε ένα βίαιο μοντέλο υποχρεωτικής και ασύνδετης συνύπαρξης ή ανοχής των ανθρώπινων ομάδων. Και όπως ακριβώς η κατάργηση των συνόρων που ευαγγελίζονται και που στην ουσία τα κράτη την χρησιμοποιούν για να ασκήσουν ακόμα πιο ασφυκτικό έλεγχο πάνω στους ιθαγενείς τους έτσι ακριβώς και το ιδεολόγημα της πολύ-πολιτισμικότητας χρησιμοποιείται από τα κράτη για να αναδιαρθρώσουν τις σχέσεις κυριαρχίας τους και να ομογενοποιήσουν τον ετερόκλητο πληθυσμό των μεταναστών.
Μάλιστα η πολύ-πολιτισμικότητα χρησιμοποιήθηκε σαν άλλοθι για να νομιμοποιήσουν τις στρατιωτικές επεμβάσεις στην Κύπρο, στο Κόσσοβο, στην Βοσνία κ.α. χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα στην «αρμονική συνύπαρξη» των διαφορετικών λαοτήτων. Απεναντίας η θρησκευτική διχόνοια, ο εθνικισμός και η αντιπαλότητα συνεπικουρούμενες από τους κοινωνικούς ανταγωνισμούς, οξύνθηκαν χαράσσοντας ρήγματα και αντιπαραθέσεις ανυπέρβλητες ανάμεσα στις διαφορετικές ανθρώπινες ομάδες. Και αυτό συμβαίνει για τον απλούστατο λόγο ότι με τον όρο πολιτισμό (έννοια αμφίσημη) εννοούμε τις ανθρώπινες δημιουργίες σε ένα συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο και πάντα σε συνάρτηση με τον (ιστορικό) χρόνο. Αν αποκοπούν οι άνθρωποι από τον συγκεκριμένο χώρο και μεταβούν βίαια σε ένα άλλο κράτος που έχει διαμορφώσει διαφορετικές δομές και σχέσεις τότε οι ιδιαιτερότητες των μεταναστών παίρνουν παγκόσμια χαρακτηριστικά όπως η εξαθλίωση, η παραβατικότητα, η εκμετάλλευση και η υποταγή τούς στο κυρίαρχο μοντέλο των κρατών υποδοχής στοχοθετώντας η πρώτη γενιά τις δράσεις της αποκλειστικά για την επιβίωση και την παραμονή στο κράτος υποδοχής ενώ η δεύτερη και η τρίτη γενιά αφομοιώνεται πλήρως κρατώντας κάποια επιδερμικά χαρακτηριστικά του πολιτισμού τους που μόνο ως φολκλορικά μπορούν να χαρακτηριστούν.
Η αρμονική συνύπαρξη των λαών μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα σε ένα πλαίσιο δημιουργίας και ελευθερίας όπου η σύνθεση και η όσμωση των λαών σε κοινότητες απαιτούν: χρόνο, να υπάρχει η ανάλογη βούληση και κυρίως να πρυτανεύει η αίσθηση της αλληλεγγύης προς το έτερο, η αδελφοσύνη δηλαδή. Απεναντίας μέσα στο καπιταλιστικό πλαίσιο του οικονομικού ανταγωνισμού, του καταναλωτισμού και της εμπορευματοποίησης των πάντων όπου το κράτος αποφασίζει και διατάσσει η πολύ-πολιτισμικότητα μπορεί να αποτελέσει το πλαίσιο μέσα στο οποίο ρίχνονται ατάκτως και ασύνδετα διαφορετικές ψηφίδες ενός άμορφου, άχρωμου και άχρηστου ψηφιδωτού που αποκαλούμε νεοελληνικό πολιτισμό και που μας επιβλήθηκε από τα πάνω.
Ο πολιτισμός ως εγγενή και συνεκτικό στοιχείο των ανθρώπινων κοινωνιών όταν αποκοπεί από τον χώρο και τους ανθρώπους που τον δημιούργησαν δεν καταστρέφεται αλλά για να μπορέσει να επιβιώσει και να αναπαραχθεί θα πρέπει να υπάρξει ένα νέο και γόνιμο έδαφος όπου θα καλλιεργηθούν αυτόβουλα οι «πολιτιστικοί σπόροι» που κουβαλάνε μαζί τους οι πρόσφυγες. Και μόνο όμως η βίαιη μετακίνηση τους αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα που αφαιρεί τον παράγοντα της βούλησης. Πόσο μάλλον δε όταν τους υποδεικνύουν το τόπο που θα θρησκεύονται και τους χώρους όπου θα διαμένουν και θα σχετίζονται μεταξύ τους σε ένα ολότελα εχθρικό τόπο όπου ανθεί η εκμετάλλευση και ο ρατσισμός. Έτσι στην πραγματικότητα αυτό που επιδιώκεται με το ιδεολόγημα της πολύ-πολιτισμικότητας είναι η υποταγή και η αφομοίωση των μεταναστών που μπορεί και να «Ελληνοποιηθούν» αν κοινωνήσουν τις πολιτιστικές σχέσεις εκμετάλλευσης – κατανάλωσης και ανταγωνισμού!
Οι φυλετικές και θρησκευτικές αναταράξεις θα συνεχίζονται επί μακρόν αναδεικνύοντας το κράτος και τους μηχανισμούς ελέγχου- καταστολής αναγκαίους για την επίτευξη της κοινωνικής σταθερότητας. Και αυτό είναι το ζητούμενο έτσι ώστε ο νεοελληνικός πολιτισμός να σταθεροποιηθεί και να διευρύνει το πλαίσιο κυριαρχίας του σε ετερόκλητες ομάδες ανθρώπων.
Μπορεί βέβαια κάποιος να αναρωτηθεί γιατί αυτή η άρνηση της πολύ-πολιτισμικότητας!
Γιατί οι στόχοι τα προτάγματα και οι ιδέες των κινημάτων χειραφέτησης όπως τα δικαιώματα, η άμεση δημοκρατία δες Opegon, η κατάργηση των συνόρων, η οικολογία, η δημιουργική και αυτόβουλη όσμωση των ανθρώπων έχουν ιδεολογικοποιηθεί από τα κράτη και μέσω του θεάματος και των ΜΜΕ αλλάζουν το νόημα τους και επιτυγχάνουν την χειραγώγηση του κόσμου και την απαξίωση των κινημάτων χειραφέτησης.
Α) από την προσπάθεια απενεχοποίησης των κυρίαρχων για τις μέχρι πρότινος πολιτικές κοινωνικές και οικονομικές δομές στις οποίες και στήριζαν την κυριαρχία τους.
Β) από την ταυτόχρονη διαδικασία αποδιοργάνωσης των δομών και των σχέσεων που προϋπήρχαν σε τοπικό επίπεδο και
Γ) την επανενοποίηση της κυριαρχίας τους σε παγκόσμιο επίπεδο.
Οι διαδικασίες αυτές έχουν δρομολογηθεί την τελευταία 20ετία και κυρίως από την πτώση των καθεστώτων του ανατολικού μπλοκ όπου σήμερα μπορούμε ανεπιφύλαχτα να παρατηρήσουμε τις πολύ-επίπεδες επιπτώσεις της πτώσης αυτής και κυρίως το κύμα μετανάστευσης που δημιουργήθηκε στις χώρες αυτές όπως και σε άλλες πχ Αφγανιστάν, Ιράκ, Μέση Ανατολή και Αφρική όπου άφησε ελεύθερο το πολιτικό και κοινωνικό πεδίο στις εγχώριες εθνικές ελίτ έτσι ώστε να συνδιαμορφώσουν την βάση για την εγκαθίδρυση της νέας νεοφιλελεύθερης κυριαρχίας τους, με τις υπερεθνικές ελίτ σε τοπικό επίπεδο.
Οι επιπτώσεις όμως δεν περιορίζονται στην χώρα καταγωγής των μεταναστών αλλά επιδρούν και στις χώρες υποδοχής τους όπου εκτός από την έκδηλη ρατσιστική αντιμετώπιση και την οικονομική εκμετάλλευση που υφίστανται από τους εγχώριους, παρατηρούνται παρόμοιες συνθήκες αποδιοργάνωσης και αναδιοργάνωσης των σχέσεων και των δομών των κρατών υποδοχής. Η αλληλεπίδραση αυτή δεν έχει την ίδια ένταση σε όλα τα κράτη υποδοχής από την μια και από την άλλη ίσως ήταν αναμενόμενη και κατά συνέπεια αξιοποιήσιμη από τα ανώτερα κλιμάκια της εξουσίας τα οποία χρησιμοποιώντας τους μετανάστες επιταχύνουν την αναδιάρθρωση των κοινωνικών δομών στον βαθμό που επιθυμούν προκειμένου να συντηρήσουν την εξουσία τους.
Εκτός από τους πόλεμους που χρησιμοποιούν οι κυρίαρχοι για να αποδιοργανώσουν μια κοινωνία και να την αναδιοργανώσουν υπάρχουν και άλλες εξίσου απάνθρωπες πρακτικές όπως η ανταλλαγή πληθυσμών (εθνοκάθαρση) και η μετανάστευση. Και οι τρεις πρακτικές αυτές εντάσσονται στο πλαίσιο της βίαιης αναδιοργάνωσης των κοινωνιών. Στην Ελλάδα έχουμε βιώσει και τις τρεις περιπτώσεις και τα τελευταία χρόνια η μετανάστευση αποτέλεσε το «μήλον της Έριδος» για τα κόμματα εξουσίας, με αποκορύφωμα τον νόμο για την Ιθαγένεια και «αιχμή του δόρατος» τις προγραμματικές δηλώσεις των υποψήφιων δημάρχων και περιφερειαρχών στις δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου για την δημιουργία Μουσουλμανικών τζαμιών στα αστικά κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.
Εκτός από την εκ του πονηρού αυτό-αναγόρευση τους σε προοδευτικούς, μας προτρέπουν επίσης να μην φοβόμαστε τους μετανάστες και χρησιμοποιώντας το μοντέλο της δημοκρατικής πολύ-πολιτισμικότητας ως ιδεολογικό πλαίσιο επιχειρούν να δικαιολογήσουν τις πρακτικές τους.
Όντως δεν υπάρχει τόσο σοβαρός λόγος να φοβόμαστε τους μετανάστες από την μια, αλλά, από την άλλη η πολύ-πολιτισμικότητα όπως την προβάλουν και την προωθούν στηρίζεται σε ένα βίαιο μοντέλο υποχρεωτικής και ασύνδετης συνύπαρξης ή ανοχής των ανθρώπινων ομάδων. Και όπως ακριβώς η κατάργηση των συνόρων που ευαγγελίζονται και που στην ουσία τα κράτη την χρησιμοποιούν για να ασκήσουν ακόμα πιο ασφυκτικό έλεγχο πάνω στους ιθαγενείς τους έτσι ακριβώς και το ιδεολόγημα της πολύ-πολιτισμικότητας χρησιμοποιείται από τα κράτη για να αναδιαρθρώσουν τις σχέσεις κυριαρχίας τους και να ομογενοποιήσουν τον ετερόκλητο πληθυσμό των μεταναστών.
Μάλιστα η πολύ-πολιτισμικότητα χρησιμοποιήθηκε σαν άλλοθι για να νομιμοποιήσουν τις στρατιωτικές επεμβάσεις στην Κύπρο, στο Κόσσοβο, στην Βοσνία κ.α. χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα στην «αρμονική συνύπαρξη» των διαφορετικών λαοτήτων. Απεναντίας η θρησκευτική διχόνοια, ο εθνικισμός και η αντιπαλότητα συνεπικουρούμενες από τους κοινωνικούς ανταγωνισμούς, οξύνθηκαν χαράσσοντας ρήγματα και αντιπαραθέσεις ανυπέρβλητες ανάμεσα στις διαφορετικές ανθρώπινες ομάδες. Και αυτό συμβαίνει για τον απλούστατο λόγο ότι με τον όρο πολιτισμό (έννοια αμφίσημη) εννοούμε τις ανθρώπινες δημιουργίες σε ένα συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο και πάντα σε συνάρτηση με τον (ιστορικό) χρόνο. Αν αποκοπούν οι άνθρωποι από τον συγκεκριμένο χώρο και μεταβούν βίαια σε ένα άλλο κράτος που έχει διαμορφώσει διαφορετικές δομές και σχέσεις τότε οι ιδιαιτερότητες των μεταναστών παίρνουν παγκόσμια χαρακτηριστικά όπως η εξαθλίωση, η παραβατικότητα, η εκμετάλλευση και η υποταγή τούς στο κυρίαρχο μοντέλο των κρατών υποδοχής στοχοθετώντας η πρώτη γενιά τις δράσεις της αποκλειστικά για την επιβίωση και την παραμονή στο κράτος υποδοχής ενώ η δεύτερη και η τρίτη γενιά αφομοιώνεται πλήρως κρατώντας κάποια επιδερμικά χαρακτηριστικά του πολιτισμού τους που μόνο ως φολκλορικά μπορούν να χαρακτηριστούν.
Η αρμονική συνύπαρξη των λαών μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα σε ένα πλαίσιο δημιουργίας και ελευθερίας όπου η σύνθεση και η όσμωση των λαών σε κοινότητες απαιτούν: χρόνο, να υπάρχει η ανάλογη βούληση και κυρίως να πρυτανεύει η αίσθηση της αλληλεγγύης προς το έτερο, η αδελφοσύνη δηλαδή. Απεναντίας μέσα στο καπιταλιστικό πλαίσιο του οικονομικού ανταγωνισμού, του καταναλωτισμού και της εμπορευματοποίησης των πάντων όπου το κράτος αποφασίζει και διατάσσει η πολύ-πολιτισμικότητα μπορεί να αποτελέσει το πλαίσιο μέσα στο οποίο ρίχνονται ατάκτως και ασύνδετα διαφορετικές ψηφίδες ενός άμορφου, άχρωμου και άχρηστου ψηφιδωτού που αποκαλούμε νεοελληνικό πολιτισμό και που μας επιβλήθηκε από τα πάνω.
Ο πολιτισμός ως εγγενή και συνεκτικό στοιχείο των ανθρώπινων κοινωνιών όταν αποκοπεί από τον χώρο και τους ανθρώπους που τον δημιούργησαν δεν καταστρέφεται αλλά για να μπορέσει να επιβιώσει και να αναπαραχθεί θα πρέπει να υπάρξει ένα νέο και γόνιμο έδαφος όπου θα καλλιεργηθούν αυτόβουλα οι «πολιτιστικοί σπόροι» που κουβαλάνε μαζί τους οι πρόσφυγες. Και μόνο όμως η βίαιη μετακίνηση τους αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα που αφαιρεί τον παράγοντα της βούλησης. Πόσο μάλλον δε όταν τους υποδεικνύουν το τόπο που θα θρησκεύονται και τους χώρους όπου θα διαμένουν και θα σχετίζονται μεταξύ τους σε ένα ολότελα εχθρικό τόπο όπου ανθεί η εκμετάλλευση και ο ρατσισμός. Έτσι στην πραγματικότητα αυτό που επιδιώκεται με το ιδεολόγημα της πολύ-πολιτισμικότητας είναι η υποταγή και η αφομοίωση των μεταναστών που μπορεί και να «Ελληνοποιηθούν» αν κοινωνήσουν τις πολιτιστικές σχέσεις εκμετάλλευσης – κατανάλωσης και ανταγωνισμού!
Οι φυλετικές και θρησκευτικές αναταράξεις θα συνεχίζονται επί μακρόν αναδεικνύοντας το κράτος και τους μηχανισμούς ελέγχου- καταστολής αναγκαίους για την επίτευξη της κοινωνικής σταθερότητας. Και αυτό είναι το ζητούμενο έτσι ώστε ο νεοελληνικός πολιτισμός να σταθεροποιηθεί και να διευρύνει το πλαίσιο κυριαρχίας του σε ετερόκλητες ομάδες ανθρώπων.
Μπορεί βέβαια κάποιος να αναρωτηθεί γιατί αυτή η άρνηση της πολύ-πολιτισμικότητας!
Γιατί οι στόχοι τα προτάγματα και οι ιδέες των κινημάτων χειραφέτησης όπως τα δικαιώματα, η άμεση δημοκρατία δες Opegon, η κατάργηση των συνόρων, η οικολογία, η δημιουργική και αυτόβουλη όσμωση των ανθρώπων έχουν ιδεολογικοποιηθεί από τα κράτη και μέσω του θεάματος και των ΜΜΕ αλλάζουν το νόημα τους και επιτυγχάνουν την χειραγώγηση του κόσμου και την απαξίωση των κινημάτων χειραφέτησης.
Δευτέρα 29 Νοεμβρίου 2010
Από τα συνδικάτα των κλάδων στο συνδικάτο της ζωής
Η πολυήμερη απεργία της πανελλήνιας Ναυτεργατικής Ομοσπονδίας στης οποίας την επίσημη ιστοσελίδα φιγουράρει η Δωρεά Λάτση (http://www.pno.gr/frameset.htm) είναι μια απεργία η οποία, προς το παρόν, έχει μια οικουμενική κάλυψη μέχρι τώρα από το σύνολο των παρατάξεων που την αποτελούν. Αυτό σημαίνει ότι η κατάσταση στον κλάδο της "Ναυτικής Οικογένειας" όπως συνηθίζουν να την αποκαλούν επαγγελματίες συνδικαλιστές και εφοπληστές είναι τραγική.
Αν εξαιρέσουμε το γεγονός ότι δεν είναι ίδιο πράγμα να είσαι πλοίαρχος με το να είσαι λαδάς ή καμαρότος, η κατάσταση θυμίζει δουλεία. Αν ξεναγηθεί στον Από τον Άγιο Σπυρίδωνα του Πειραιά και μέχρι την παλιά Τρούμπα, αν κανείς και μιλήσει με όλους τους άνεργους που συχνάζουν στην Ακτή Μιαούλη, αν μιλήσει μ’ αυτούς που σέρνονται από βουλευτικά σε βουλευτικά γραφεία με μια υπόσχεση στον κρόταφο και μ’ αυτούς που σέρνονται με τα πόδια από τις συνοικίες του Πειραιά στα σωματεία τους για να βρουν μια δουλειά «ό,τι να ναι», θα καταλάβει.
Φτηνά κακοπληρωμένα πληρώματα, έτοιμα για όλα, κυρίως από την Ασία, στην «ποντοπόρο ναυτιλία μας» είναι αυτά που κατά την παλιότερη επίσημη διάλεκτο της ΠΝΟ την «αφελληνίζουν». Και πράγματι η ανεργία χτυπάει "κόκκινο" στον κλάδο αυτό, ενώ με διάφορες εφαρμογές ευρωπαϊκών οδηγιών (άρσεις σχετικών προστατευτικών νόμων για την εισαγωγή νέων εταιριών, αλλαγές σε ζητήματα που αφορούν τις συνθέσεις των πληρωμάτων) πάει προς το χειρότερο. Από την άλλη στις ήδη υπάρχουσες συνθήκες (παράνομα αλλά ποιος μιλάει;) παραβιάζεται όσο μπορεί η οργανικότητα των πληρωμάτων με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν από το λιγοστό προσωπικό τόσο τα πληρώματα όσο και οι επιβάτες στα επιβατηγά πλοία.
Η παραβίαση του ωραρίου, το πρεσάρισμα στην ακτοπλοΐα ειδικά τους θερινούς μήνες κάνουν αβίωτη τη ζωή του ναυτεργάτη. Τέλος εκκρεμεί η νέα συλλογική σύμβαση εργασίας, ενώ η ναυτική εκπαίδευση είναι πανθομολογούμενα στην πιο άθλια ώρα της. Ποιο είναι το όπλο; Ο αποκλεισμό; των λιμανιών;
Οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, απεργούν, αντίστοιχα κι αυτοί, κάποιες μέρες κι αυτοί με όπλο (κυρίως) την μη αποκομιδή των απορριμμάτων. Κι αυτή η "οικογένεια" με πολύ σοβαρά προβλήματα που κι εκεί πρέπει να ξεχωρίσει κανείς διάφορους εργοδηγούς και υπευθύνους και προϊσταμένους που λειτουργούν ως εργοδότες, τις μαφίες από το τεχνικό προσωπικό που κάνουν τις ιδιωτικές δουλειές τους με τις δημοτικές υποδομές, τις μαφίες των νεκροταφείων κλπ. Και οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, δεν είναι όλοι το ίδιο. Και το χειρότερο, πριν και μετά την εφαρμογή του Καλλικράτη, απολύονται χιλιάδες συμβασιούχοι που μέχρι τώρα στήριζαν την εργασία τους στην απειλή της προσφυγής για τις πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
Χθες οι λιμενεργάτες, προχθές οι δάσκαλοι, αντιπροχθές η Ζώνη και πάει λέγοντας. Κι αύριο άλλοι που θα τους τσακίσει μόνους τους το κράτος και η αδηφάγος αγορά. Χωρίς στήριξη ο κάθε κλάδος παλεύει με τις συνταγές των καθοδηγητών κομμάτων και παρατάξεων, μόνος του.
Έτσι, δυο απεργίες, τρεις απεργίες, χίλιες δεκατρείς απεργίες, έρχονται σε όσους πιστεύουν ότι η κοινωνία πρέπει να αλλάζει, ως μια αισιόδοξη νότα στην στεγνή έρημο του "δεν γίνεται τίποτε". Τα πράγματα όμως, όπως και σε κάθε απεργία δεν είναι καθόλου έτσι. Κι αυτό γιατί το ξεχωριστό επαγγελματικό συμφέρον που έχουν προωθήσει κυρίως οι κομματικοί μηχανισμοί και τα φερέφωνά τους, οι συνδικαλιστικές παρατάξεις και που επιγραμματικά –εν τέλει- εφαρμόζει ο Ν.1268, έχει διαλύσει κάθε έννοια κοινού καλού και σκοπού.
Οι ναυτεργάτες ενάντια στους αγρότες και στους επαγγελματίες, αυτοί ενάντια στους νταλικέρηδες, οι τελευταίοι ενάντια στους επαγγελματίες και στους καταναλωτές ή στους οδηγούς.
Οι εργαζόμενοι στους Δήμους ενάντια στην κοινωνία ολόκληρη και παντού ξεχωρίζει ο επαγγελματίας, σύμβολο της ελληνικής οικονομίας που διαρκώς χάνει την αίγλη του ως ο κοινός θιγόμενος.
Οι γιατροί ενάντια στο κοινό καλό με τις απεργίες και τις επισχέσεις (ακόμα χειρότερα), οι δάσκαλοι ενάντια στην κοινωνία που δεν έχει αφήσει τα παιδιά της.
Ένα τοπίο κοινωνικής αποσύνθεσης που δεν φαίνεται να τελειώνει κάπου.
Κι εδώ παντού και πάντα, οι κομματικές γραμμές που ενώνουν τεχνητά όλη αυτή την αποσύνθεση, καθώς και τα ΜΜΕ που εφευρίσκουν ένα κοινό εχθρό κάθε φορά συνεχίζεται ασταμάτητα και τέλος η κυβέρνηση που ως σύμβολο κοινωνικής ενότητας και σταθερότητας εκμεταλλεύεται αυτήν την ασυνεννοησία και τσακίζει κάθε δίκαιο αγώνα.
Έτσι, το αποτέλεσμα της απεργίας παύει –ραγδαία- να αναδεικνύει τα προβλήματα των απεργών και τους υποδεικνύει ως κοινωνικό πρόβλημα.
Απέναντι σ’ αυτό, φωνές της υπέρβασης του ξεχωριστού κλαδικού συμφέροντος που όλο και πιο συχνά ακούμε από μικρές εργασιακές πρωτοβουλίες, από ελάχιστα πρωτοβάθμια σωματεία από μερικές προσπάθειες και απόπειρες τοπικών συνελεύσεων, οφείλουν να βρίσκονται δίπλα και να δίνουν μια άλλη διάσταση στον αγώνα. Αντισυντεχνιακός-με κοινωνικές αναφορές, δημοκρατικός-με συμμετοχή από τη βάση. Όλα αυτά που τους αφήσαμε να κομματιάσουν μαζί με τις ζωές μας να ξαναβρούμε και να τα ενώσουμε.
ΓΚ
Αν εξαιρέσουμε το γεγονός ότι δεν είναι ίδιο πράγμα να είσαι πλοίαρχος με το να είσαι λαδάς ή καμαρότος, η κατάσταση θυμίζει δουλεία. Αν ξεναγηθεί στον Από τον Άγιο Σπυρίδωνα του Πειραιά και μέχρι την παλιά Τρούμπα, αν κανείς και μιλήσει με όλους τους άνεργους που συχνάζουν στην Ακτή Μιαούλη, αν μιλήσει μ’ αυτούς που σέρνονται από βουλευτικά σε βουλευτικά γραφεία με μια υπόσχεση στον κρόταφο και μ’ αυτούς που σέρνονται με τα πόδια από τις συνοικίες του Πειραιά στα σωματεία τους για να βρουν μια δουλειά «ό,τι να ναι», θα καταλάβει.
Φτηνά κακοπληρωμένα πληρώματα, έτοιμα για όλα, κυρίως από την Ασία, στην «ποντοπόρο ναυτιλία μας» είναι αυτά που κατά την παλιότερη επίσημη διάλεκτο της ΠΝΟ την «αφελληνίζουν». Και πράγματι η ανεργία χτυπάει "κόκκινο" στον κλάδο αυτό, ενώ με διάφορες εφαρμογές ευρωπαϊκών οδηγιών (άρσεις σχετικών προστατευτικών νόμων για την εισαγωγή νέων εταιριών, αλλαγές σε ζητήματα που αφορούν τις συνθέσεις των πληρωμάτων) πάει προς το χειρότερο. Από την άλλη στις ήδη υπάρχουσες συνθήκες (παράνομα αλλά ποιος μιλάει;) παραβιάζεται όσο μπορεί η οργανικότητα των πληρωμάτων με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν από το λιγοστό προσωπικό τόσο τα πληρώματα όσο και οι επιβάτες στα επιβατηγά πλοία.
Η παραβίαση του ωραρίου, το πρεσάρισμα στην ακτοπλοΐα ειδικά τους θερινούς μήνες κάνουν αβίωτη τη ζωή του ναυτεργάτη. Τέλος εκκρεμεί η νέα συλλογική σύμβαση εργασίας, ενώ η ναυτική εκπαίδευση είναι πανθομολογούμενα στην πιο άθλια ώρα της. Ποιο είναι το όπλο; Ο αποκλεισμό; των λιμανιών;
Οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, απεργούν, αντίστοιχα κι αυτοί, κάποιες μέρες κι αυτοί με όπλο (κυρίως) την μη αποκομιδή των απορριμμάτων. Κι αυτή η "οικογένεια" με πολύ σοβαρά προβλήματα που κι εκεί πρέπει να ξεχωρίσει κανείς διάφορους εργοδηγούς και υπευθύνους και προϊσταμένους που λειτουργούν ως εργοδότες, τις μαφίες από το τεχνικό προσωπικό που κάνουν τις ιδιωτικές δουλειές τους με τις δημοτικές υποδομές, τις μαφίες των νεκροταφείων κλπ. Και οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, δεν είναι όλοι το ίδιο. Και το χειρότερο, πριν και μετά την εφαρμογή του Καλλικράτη, απολύονται χιλιάδες συμβασιούχοι που μέχρι τώρα στήριζαν την εργασία τους στην απειλή της προσφυγής για τις πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
Χθες οι λιμενεργάτες, προχθές οι δάσκαλοι, αντιπροχθές η Ζώνη και πάει λέγοντας. Κι αύριο άλλοι που θα τους τσακίσει μόνους τους το κράτος και η αδηφάγος αγορά. Χωρίς στήριξη ο κάθε κλάδος παλεύει με τις συνταγές των καθοδηγητών κομμάτων και παρατάξεων, μόνος του.
Έτσι, δυο απεργίες, τρεις απεργίες, χίλιες δεκατρείς απεργίες, έρχονται σε όσους πιστεύουν ότι η κοινωνία πρέπει να αλλάζει, ως μια αισιόδοξη νότα στην στεγνή έρημο του "δεν γίνεται τίποτε". Τα πράγματα όμως, όπως και σε κάθε απεργία δεν είναι καθόλου έτσι. Κι αυτό γιατί το ξεχωριστό επαγγελματικό συμφέρον που έχουν προωθήσει κυρίως οι κομματικοί μηχανισμοί και τα φερέφωνά τους, οι συνδικαλιστικές παρατάξεις και που επιγραμματικά –εν τέλει- εφαρμόζει ο Ν.1268, έχει διαλύσει κάθε έννοια κοινού καλού και σκοπού.
Οι ναυτεργάτες ενάντια στους αγρότες και στους επαγγελματίες, αυτοί ενάντια στους νταλικέρηδες, οι τελευταίοι ενάντια στους επαγγελματίες και στους καταναλωτές ή στους οδηγούς.
Οι εργαζόμενοι στους Δήμους ενάντια στην κοινωνία ολόκληρη και παντού ξεχωρίζει ο επαγγελματίας, σύμβολο της ελληνικής οικονομίας που διαρκώς χάνει την αίγλη του ως ο κοινός θιγόμενος.
Οι γιατροί ενάντια στο κοινό καλό με τις απεργίες και τις επισχέσεις (ακόμα χειρότερα), οι δάσκαλοι ενάντια στην κοινωνία που δεν έχει αφήσει τα παιδιά της.
Ένα τοπίο κοινωνικής αποσύνθεσης που δεν φαίνεται να τελειώνει κάπου.
Κι εδώ παντού και πάντα, οι κομματικές γραμμές που ενώνουν τεχνητά όλη αυτή την αποσύνθεση, καθώς και τα ΜΜΕ που εφευρίσκουν ένα κοινό εχθρό κάθε φορά συνεχίζεται ασταμάτητα και τέλος η κυβέρνηση που ως σύμβολο κοινωνικής ενότητας και σταθερότητας εκμεταλλεύεται αυτήν την ασυνεννοησία και τσακίζει κάθε δίκαιο αγώνα.
Έτσι, το αποτέλεσμα της απεργίας παύει –ραγδαία- να αναδεικνύει τα προβλήματα των απεργών και τους υποδεικνύει ως κοινωνικό πρόβλημα.
Απέναντι σ’ αυτό, φωνές της υπέρβασης του ξεχωριστού κλαδικού συμφέροντος που όλο και πιο συχνά ακούμε από μικρές εργασιακές πρωτοβουλίες, από ελάχιστα πρωτοβάθμια σωματεία από μερικές προσπάθειες και απόπειρες τοπικών συνελεύσεων, οφείλουν να βρίσκονται δίπλα και να δίνουν μια άλλη διάσταση στον αγώνα. Αντισυντεχνιακός-με κοινωνικές αναφορές, δημοκρατικός-με συμμετοχή από τη βάση. Όλα αυτά που τους αφήσαμε να κομματιάσουν μαζί με τις ζωές μας να ξαναβρούμε και να τα ενώσουμε.
ΓΚ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)