Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2011
ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η
Σας ενημερώνουμε ότι βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία αδειοδότησης εγκατάστασης αιολικών πάρκων
στη Νάξο.
Ένας μεγάλος αριθμός ανεμογεννητριών προβλέπεται να τοποθετηθεί σε περιοχές του νησιού μας.
Για το λόγο αυτό σας καλούμε την Κυριακή 23 Οκτωβρίου, στις 8 μ.μ.,
στο Πολιτιστικό Κέντρο του Συλλόγου Φιλωτιτών, όπου θα γίνει ενημέρωση για το θέμα αυτό, από την προϊσταμένη του τμήματος περιβάλλοντος της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου
κα Αθηνά Σαντοριναίου.
Δημοτική Κοινότητα Φιλωτίου Νάξου
Περιβαλλοντική Κίνηση Νάξου
Κυνηγετικός Σύλλογος Τραγαίας Νάξου
Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2011
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ. ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ
Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης-Τζένη Καρέζη
Μεγάλα νέα φέρνω από κει πάνω
περίμενε μια στάλα ν' ανασάνω
και να σκεφτώ αν πρέπει να γελάσω,
να κλάψω, να φωνάξω, ή να σωπάσω.
Οι βασιλιάδες φύγανε και πάνε
και στο λιμάνι τώρα, κάτω στο γιαλό,
οι σύμμαχοι τους στέλνουν στο καλό.
Καθώς τα μαγειρέψαν και τα φτιάξαν
από ξαρχής το λάκκο τους εσκάψαν
κι από κοντά οι μεγάλοι μας προστάτες,
αγάλι-αγάλι εγίναν νεκροθάφτες
και ποιος πληρώνει πάλι τα σπασμένα
και πώς να ξαναρχίσω πάλι απ' την αρχή
κι ας ήξερα τουλάχιστον γιατί.
Το ριζικό μου ακόμα τι μου γράφει
το μελετάνε τρεις μηχανορράφοι.
Θα μας το πουν γραφιάδες και παπάδες
με τούμπανα, παράτες και γιορτάδες.
Το σύνταγμα βαστούν χωροφυλάκοι
και στο παλάτι μέσα οι παλατιανοί
προσμένουν κάτι νέο να φανεί.
Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες,
ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.
Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι,
σαράντα με το λάδι και το ξύδι
κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε,
βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί
τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.
Οι αγώνες πούχεις κάνει δεν φελάνε
το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί.
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης-Τζένη Καρέζη
Μεγάλα νέα φέρνω από κει πάνω
περίμενε μια στάλα ν' ανασάνω
και να σκεφτώ αν πρέπει να γελάσω,
να κλάψω, να φωνάξω, ή να σωπάσω.
Οι βασιλιάδες φύγανε και πάνε
και στο λιμάνι τώρα, κάτω στο γιαλό,
οι σύμμαχοι τους στέλνουν στο καλό.
Καθώς τα μαγειρέψαν και τα φτιάξαν
από ξαρχής το λάκκο τους εσκάψαν
κι από κοντά οι μεγάλοι μας προστάτες,
αγάλι-αγάλι εγίναν νεκροθάφτες
και ποιος πληρώνει πάλι τα σπασμένα
και πώς να ξαναρχίσω πάλι απ' την αρχή
κι ας ήξερα τουλάχιστον γιατί.
Το ριζικό μου ακόμα τι μου γράφει
το μελετάνε τρεις μηχανορράφοι.
Θα μας το πουν γραφιάδες και παπάδες
με τούμπανα, παράτες και γιορτάδες.
Το σύνταγμα βαστούν χωροφυλάκοι
και στο παλάτι μέσα οι παλατιανοί
προσμένουν κάτι νέο να φανεί.
Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες,
ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.
Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι,
σαράντα με το λάδι και το ξύδι
κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε,
βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί
τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.
Οι αγώνες πούχεις κάνει δεν φελάνε
το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί.
Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2011
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΛΕΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ ΣΤΗΝ ΑΥΡΙΑΝΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΤΟΥ Κ.Υ.-ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΝΑΞΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ 8:30 ΤΟ ΠΡΩΙ ΜΕΧΡ
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΛΕΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ ΣΤΗΝ ΑΥΡΙΑΝΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΤΟΥ Κ.Υ.-ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΝΑΞΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ 8:30 ΤΟ ΠΡΩΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΣ 12:00 ΔΙΕΚΔΙΚΩΝΤΑΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
Τρεις δεκαετίες από τη δημιουργία του ΕΣΥ… πεθαίνουν
Το Εθνικό Σύστημα Υγείας δημιουργήθηκε μέσα σε μια συγκεκριμένη ιστορική και κοινωνική συνθήκη για να καλύψει ένα μέρος των αναγκών κυρίως των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων.
Οι πολιτικοί, κοινωνικοί και εργατικοί αγώνες των δεκαετιών του 70 και του 80 διεκδικούσαν ένα ολοκληρωμένο δωρεάν σύστημα υγείας καθολικά προσβάσιμο!
Παρόλο που η πρόσβαση σε αυτό δεν υπήρξε ποτέ καθολική (ουδέποτε τα χαμηλά ανασφάλιστα κοινωνικά στρώματα και οι εκτοπισμένοι από την κοινωνία μπορούσαν να έχουν μια στοιχειώδη περίθαλψη σε αυτό) και ουσιαστικά ποτέ δεν απέκτησε δημόσιο χαρακτήρα πάραυτα κάλυπτε ένα μέρος των αναγκών κυρίως των εργατικών και μη προνομιούχων τάξεων.
Ουδέποτε είχαμε ψευδαισθήσεις ότι η λειτουργία του ΕΣΥ ήταν αυτή που είχαμε ανάγκη και αυτή που ονειρευόμασταν. Η κακοδιαχείριση υπουργών και διευθυντών, τα φακελάκια, οι πελατειακές σχέσεις, η δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία, η παροχή υπηρεσιών ανάλογα με το «βαλάντιο» του καθενός, το όργιο των υπερτιμολογήσεων και της παραοικονομίας, όπως και οι διασυνδέσεις με τις εταιρείες για την προώθηση συγκεκριμένων προϊόντων που επέβαλε και αναπαρήγαγε το εκάστοτε «κατεστημένο», συνεπικουρούμενο από τις πολιτικές ελίτ, αποτέλεσαν και συνεχίζουν να αποτελούν το ανάχωμα για το δημόσιο, δωρεάν και καθολικά προσβάσιμο σύστημα υγείας.
Η σημερινή οικονομική και πολιτική ελίτ, μέσω του μνημονίου έχει ως κεντρική επιλογή, όχι φυσικά να λύσει τα παραπάνω πανθομολογούμενα προβλήματα, αλλά να βάλει τέλος σε όποια υπολείμματα δημόσιας και δωρεάν υγειονομικής περίθαλψης έχουν απομείνει. Η μείωση των λειτουργικών δαπανών των νοσοκομείων, που επιβάλλει το μνημόνιο, σημαίνει τραγικές ελλείψεις ακόμα και των πιο βασικών υλικών, αχρησιμοποίητα, ασυντήρητα ή και απαρχαιωμένα μηχανήματα, απαξιωμένα εργαστήρια, μείωση αποδοχών του προσωπικού, περικοπή έως και κατάργηση των εφημερευόντων γιατρών, χιλιάδες κενές οργανικές θέσεις, που με το πάγωμα των προσλήψεων και τις συγχωνεύσεις νοσοκομείων, όχι μόνο θα παραμείνουν κενές, αλλά θα χαθούν κι άλλες.
Ήδη, έπαψε η κάλυψη από ασφαλιστικά ταμεία για πολλές ιατρικές πράξεις και εξετάσεις. Οι δυσβάστακτες επιβαρύνσεις για τους περιθαλπόμενους θα αυξάνονται συνεχώς ενώ τα έσοδα τους θα μειώνονται ραγδαία καθιστώντας το αναγκαίο αγαθό της ιατρικής περίθαλψης, θεραπείας και ανάρρωσης δυσπρόσιτο για το ευρύ κοινό.
Την ίδια στιγμή προωθούν τους ιδιώτες στα «δημόσια» νοσοκομεία με απώτερο σκοπό την πλήρη επικράτηση των ιδιωτών σε αυτά ενώ θεσμοθετούν και τον πρώτο «τιμοκατάλογο» των ιατρικών υπηρεσιών (θα ακολουθήσουν και άλλοι)
Στην ουσία επανασχεδιάζουν τις υγειονομικές μονάδες με την λογική της αγοράς καθιστώντας την ίδια την ζωή μας εμπορεύσιμο υλικό.
Γίνεται φανερό από τα παραπάνω ότι ο σύγχρονος κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός επιτίθεται χωρίς όρια στο αγαθό της ζωής και της υγείας. Μόνο η ίδια η κοινωνία μπορεί να ανακόψει αυτή την επίθεση, αποφασίζοντας ότι αυτό δεν είναι άλλο ανεκτό. Απορρίπτοντας ένα πολιτικό σύστημα που στηρίζεται σε νοσηρές εκμεταλλευτικές και εξουσιαστικές σχέσεις, που αναπαράγει την αρρώστια και τη διαχειρίζεται μέσα από αυτές, εις βάρος των κοινωνικών αναγκών.
Ο αγώνας για την προάσπιση του κοινωνικού αγαθού της υγείας δεν είναι απομονωμένος από όλα τα άλλα ζητήματα που μας απασχολούν. Από τις ιδιωτικοποιήσεις ως την πληρωμένη περίθαλψη, από την κακοποίηση της γης και της φύσης ως την κακοποίηση του ανθρώπινου σώματος, από το χτύπημα μισθών και συντάξεων ως τους άνεργους των ιατρικών και παραϊατρικών κλάδων, μια κοινή συνισταμένη αναδύεται ως αναγκαία απάντηση: ολομέτωπος διαρκής αγώνας, ταξικός, συλλογικός και αυτό-οργανωμένος.
Απέναντι στην παθητική δυσαρέσκεια και την υπακοή, να περάσουμε στη συλλογική κοινωνική δράση και την αντεπίθεση. Χωρίς τεχνητούς διαχωρισμούς μεταξύ μας, μαζί με τους εργαζόμενους στην υγεία, με αλληλεγγύη με τον κάθε αγωνιζόμενο, να μην αφήσουμε τη ζωή και την υγεία μας βορά στα νύχια των κυρίαρχων.
Για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας, με δημόσια περίθαλψη για όλους.
Τρεις δεκαετίες από τη δημιουργία του ΕΣΥ… πεθαίνουν
Το Εθνικό Σύστημα Υγείας δημιουργήθηκε μέσα σε μια συγκεκριμένη ιστορική και κοινωνική συνθήκη για να καλύψει ένα μέρος των αναγκών κυρίως των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων.
Οι πολιτικοί, κοινωνικοί και εργατικοί αγώνες των δεκαετιών του 70 και του 80 διεκδικούσαν ένα ολοκληρωμένο δωρεάν σύστημα υγείας καθολικά προσβάσιμο!
Παρόλο που η πρόσβαση σε αυτό δεν υπήρξε ποτέ καθολική (ουδέποτε τα χαμηλά ανασφάλιστα κοινωνικά στρώματα και οι εκτοπισμένοι από την κοινωνία μπορούσαν να έχουν μια στοιχειώδη περίθαλψη σε αυτό) και ουσιαστικά ποτέ δεν απέκτησε δημόσιο χαρακτήρα πάραυτα κάλυπτε ένα μέρος των αναγκών κυρίως των εργατικών και μη προνομιούχων τάξεων.
Ουδέποτε είχαμε ψευδαισθήσεις ότι η λειτουργία του ΕΣΥ ήταν αυτή που είχαμε ανάγκη και αυτή που ονειρευόμασταν. Η κακοδιαχείριση υπουργών και διευθυντών, τα φακελάκια, οι πελατειακές σχέσεις, η δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία, η παροχή υπηρεσιών ανάλογα με το «βαλάντιο» του καθενός, το όργιο των υπερτιμολογήσεων και της παραοικονομίας, όπως και οι διασυνδέσεις με τις εταιρείες για την προώθηση συγκεκριμένων προϊόντων που επέβαλε και αναπαρήγαγε το εκάστοτε «κατεστημένο», συνεπικουρούμενο από τις πολιτικές ελίτ, αποτέλεσαν και συνεχίζουν να αποτελούν το ανάχωμα για το δημόσιο, δωρεάν και καθολικά προσβάσιμο σύστημα υγείας.
Η σημερινή οικονομική και πολιτική ελίτ, μέσω του μνημονίου έχει ως κεντρική επιλογή, όχι φυσικά να λύσει τα παραπάνω πανθομολογούμενα προβλήματα, αλλά να βάλει τέλος σε όποια υπολείμματα δημόσιας και δωρεάν υγειονομικής περίθαλψης έχουν απομείνει. Η μείωση των λειτουργικών δαπανών των νοσοκομείων, που επιβάλλει το μνημόνιο, σημαίνει τραγικές ελλείψεις ακόμα και των πιο βασικών υλικών, αχρησιμοποίητα, ασυντήρητα ή και απαρχαιωμένα μηχανήματα, απαξιωμένα εργαστήρια, μείωση αποδοχών του προσωπικού, περικοπή έως και κατάργηση των εφημερευόντων γιατρών, χιλιάδες κενές οργανικές θέσεις, που με το πάγωμα των προσλήψεων και τις συγχωνεύσεις νοσοκομείων, όχι μόνο θα παραμείνουν κενές, αλλά θα χαθούν κι άλλες.
Ήδη, έπαψε η κάλυψη από ασφαλιστικά ταμεία για πολλές ιατρικές πράξεις και εξετάσεις. Οι δυσβάστακτες επιβαρύνσεις για τους περιθαλπόμενους θα αυξάνονται συνεχώς ενώ τα έσοδα τους θα μειώνονται ραγδαία καθιστώντας το αναγκαίο αγαθό της ιατρικής περίθαλψης, θεραπείας και ανάρρωσης δυσπρόσιτο για το ευρύ κοινό.
Την ίδια στιγμή προωθούν τους ιδιώτες στα «δημόσια» νοσοκομεία με απώτερο σκοπό την πλήρη επικράτηση των ιδιωτών σε αυτά ενώ θεσμοθετούν και τον πρώτο «τιμοκατάλογο» των ιατρικών υπηρεσιών (θα ακολουθήσουν και άλλοι)
Στην ουσία επανασχεδιάζουν τις υγειονομικές μονάδες με την λογική της αγοράς καθιστώντας την ίδια την ζωή μας εμπορεύσιμο υλικό.
Γίνεται φανερό από τα παραπάνω ότι ο σύγχρονος κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός επιτίθεται χωρίς όρια στο αγαθό της ζωής και της υγείας. Μόνο η ίδια η κοινωνία μπορεί να ανακόψει αυτή την επίθεση, αποφασίζοντας ότι αυτό δεν είναι άλλο ανεκτό. Απορρίπτοντας ένα πολιτικό σύστημα που στηρίζεται σε νοσηρές εκμεταλλευτικές και εξουσιαστικές σχέσεις, που αναπαράγει την αρρώστια και τη διαχειρίζεται μέσα από αυτές, εις βάρος των κοινωνικών αναγκών.
Ο αγώνας για την προάσπιση του κοινωνικού αγαθού της υγείας δεν είναι απομονωμένος από όλα τα άλλα ζητήματα που μας απασχολούν. Από τις ιδιωτικοποιήσεις ως την πληρωμένη περίθαλψη, από την κακοποίηση της γης και της φύσης ως την κακοποίηση του ανθρώπινου σώματος, από το χτύπημα μισθών και συντάξεων ως τους άνεργους των ιατρικών και παραϊατρικών κλάδων, μια κοινή συνισταμένη αναδύεται ως αναγκαία απάντηση: ολομέτωπος διαρκής αγώνας, ταξικός, συλλογικός και αυτό-οργανωμένος.
Απέναντι στην παθητική δυσαρέσκεια και την υπακοή, να περάσουμε στη συλλογική κοινωνική δράση και την αντεπίθεση. Χωρίς τεχνητούς διαχωρισμούς μεταξύ μας, μαζί με τους εργαζόμενους στην υγεία, με αλληλεγγύη με τον κάθε αγωνιζόμενο, να μην αφήσουμε τη ζωή και την υγεία μας βορά στα νύχια των κυρίαρχων.
Για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας, με δημόσια περίθαλψη για όλους.
Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2011
ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ Κ.Υ. ΚΑΙ ΔΣ ΤΗΣ ΠΕΚΙΝ
Η ΠΕΚΙΝ ως αναπόσπαστο, ευαίσθητο και δυναμικό κομμάτι τόσο της ναξιακής κοινωνίας όσο και της «επιτροπής αγώνα για την υγεία στην Νάξο και στις μικρές Κυκλάδες», συμμετείχε μαζί με την «ανοικτή συνέλευση Νάξου» στην κατάληψη των ταμείων του κέντρου υγείας και απέτρεψε την πληρωμή του 5εύρου από τις 8:00 μέχρι τις 11:00 το πρωί όπου και ξεκίνησε η προγραμματισμένη στάση εργασίας των εργαζομένων στα νοσοκομεία.
Η επιτροπή υγείας έχει αποφασίσει να κλιμακώσει τις κινητοποιήσεις της και να ασκήσει πιέσεις προς όλες τις κατευθύνσεις προκειμένου να απολαμβάνουν όλοι δημόσια δωρεάν υγεία
Καλεί όλο το λαό να συμμετέχει και να σταθεί αλληλέγγυος στον αγώνα αυτό, γιατί είναι αγώνας για την ίδια τη ζωή. Καλεί τους πολίτες της Νάξου να αντισταθούν και να ανατρέψουν τα απάνθρωπα και αδιανόητα μέτρα των κυβερνώντων, των αφεντικών, των μεγαλοεργολάβων και των τραπεζιτών.
Στην συνέχεια συνεδρίασε το ΔΣ της ΠΕΚΙΝ όπου συζητήθηκαν τα φλέγοντα θέματα
Του Αλυκού
Της διαχείρισης των υδατικών πόρων- φράγμα Τσικαλαριού
Ανεμογεννήτριες
Το κείμενο που μοιράστηκε από την επιτροπή αγώνα για την υγεία είναι το ακόλουθο
ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΤΟΥ 5ΕΥΡΟΥ
Η κυβέρνηση με πρόσχημα την οικονομική κρίση διαλύει κάθε εναπομείνασα μορφή κοινωνικής παροχής. Καταργεί τη δημόσια δωρεάν παιδεία και υγεία σε μια περίοδο που, οι ληστρικές επιδρομές στα χαμηλά και τα μεσαία εισοδήματα, δημιουργούν μεγαλύτερες ανάγκες για ελεύθερη πρόσβαση σε κοινωνικά αγαθά.
Στον τομέα της υγείας, τα νομοσχέδια που ψηφίστηκαν τον τελευταίο χρόνο οδηγούν στη σύνθλιψη των υπηρεσιών και σε νέες περικοπές των ήδη υποβαθμισμένων παροχών και κάνουν δυσβάσταχτο το κόστος για τα λαϊκά στρώματα και κυρίως για τους ηλικιωμένους, τους ανασφάλιστους, τους άνεργους και τους μετανάστες.
Το πιο σημαντικό όμως στην περίοδο που διανύουμε, είναι η άρση του ανοιχτού χαρακτήρα και της καθολικής προσβασιμότητας του συστήματος υγείας και η σταδιακή επιβολή πληρωμής για κάθε ιατρική πράξη και εργαστηριακή εξέταση με κόστη που σταδιακά αυξάνονται και δεν καλύπτονται από τα ασφαλιστικά ταμεία. Είναι πλέον θεσμός, η είσοδος στο χώρο υγείας να σημαίνει καταρχήν πέρασμα από το ταμείο. Το επόμενο βήμα θα είναι το κόστος του εισιτηρίου να αυξηθεί τόσο ώστε να γίνει απαγορευτικό για το μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας.
Η επιβολή εισιτηρίου απέναντι στα έκτακτα περιστατικά σημαίνει την οργάνωση της ιατρικής κάλυψης του πληθυσμού ως οικονομική υπηρεσία. Στόχος είναι τα δημόσια νοσοκομεία να μετατραπούν ολοκληρωτικά σε επιχειρήσεις και οι ασθενείς σε πελάτες που θα αγοράζουν υπηρεσίες. Κάτι που συναντάμε καθημερινά άλλωστε και στο νοσοκομείο της Νάξου, όπου η έλλειψη υποδομών, μηχανημάτων και όχι μόνο, σπρώχνει μαζικά τους ασθενείς σε ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα και ιατρεία.
Άλλωστε, σύμφωνα με το τελευταίο νομοσχέδιο για την υγεία καταργούνται χιλιάδες κρεβάτια του ΕΣΥ, συγχωνεύονται τμήματα και κλινικές, όπως και το νοσοκομείο Νάξου με αυτό της Σύρου. Από τα 137 νοσοκομεία μένουν 83, από τις 46.000 προβλεπόμενες κλίνες διατηρούνται 32.000, από τις οποίες μάλιστα κάποιες θα διατίθενται σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες.
Και όπως ομολογεί ο Λοβέρδος, μετά από όλες αυτές τις περικοπές το δημόσιο θα εξοικονομήσει μέχρι το 2015 μόλις 150 εκατομμύρια ευρώ. Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση μέσα σε αυτές τις συνθήκες αποφασίζει την αγορά παροπλισμένων αρμάτων μάχης από την Αμερική με κόστος 200 εκατομμυρίων ευρώ.
Αν το χαράτσι των 5 ευρώ και η πληρωμή άλλων εξετάσεων μας εξοργίζει, η κατάργηση των υπηρεσιών υγείας δημιουργεί μια εκρηκτική κατάσταση όχι μόνο για τους εργαζόμενους στην υγεία αλλά για ολόκληρη την κοινωνία.
ΔΗΜΟΣΙΑ, ΔΩΡΕΑΝ, ΙΣΟΤΙΜΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Η επιτροπή υγείας έχει αποφασίσει να κλιμακώσει τις κινητοποιήσεις της και να ασκήσει πιέσεις προς όλες τις κατευθύνσεις προκειμένου να απολαμβάνουν όλοι δημόσια δωρεάν υγεία
Καλεί όλο το λαό να συμμετέχει και να σταθεί αλληλέγγυος στον αγώνα αυτό, γιατί είναι αγώνας για την ίδια τη ζωή. Καλεί τους πολίτες της Νάξου να αντισταθούν και να ανατρέψουν τα απάνθρωπα και αδιανόητα μέτρα των κυβερνώντων, των αφεντικών, των μεγαλοεργολάβων και των τραπεζιτών.
Στην συνέχεια συνεδρίασε το ΔΣ της ΠΕΚΙΝ όπου συζητήθηκαν τα φλέγοντα θέματα
Του Αλυκού
Της διαχείρισης των υδατικών πόρων- φράγμα Τσικαλαριού
Ανεμογεννήτριες
Το κείμενο που μοιράστηκε από την επιτροπή αγώνα για την υγεία είναι το ακόλουθο
ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΤΟΥ 5ΕΥΡΟΥ
Η κυβέρνηση με πρόσχημα την οικονομική κρίση διαλύει κάθε εναπομείνασα μορφή κοινωνικής παροχής. Καταργεί τη δημόσια δωρεάν παιδεία και υγεία σε μια περίοδο που, οι ληστρικές επιδρομές στα χαμηλά και τα μεσαία εισοδήματα, δημιουργούν μεγαλύτερες ανάγκες για ελεύθερη πρόσβαση σε κοινωνικά αγαθά.
Στον τομέα της υγείας, τα νομοσχέδια που ψηφίστηκαν τον τελευταίο χρόνο οδηγούν στη σύνθλιψη των υπηρεσιών και σε νέες περικοπές των ήδη υποβαθμισμένων παροχών και κάνουν δυσβάσταχτο το κόστος για τα λαϊκά στρώματα και κυρίως για τους ηλικιωμένους, τους ανασφάλιστους, τους άνεργους και τους μετανάστες.
Το πιο σημαντικό όμως στην περίοδο που διανύουμε, είναι η άρση του ανοιχτού χαρακτήρα και της καθολικής προσβασιμότητας του συστήματος υγείας και η σταδιακή επιβολή πληρωμής για κάθε ιατρική πράξη και εργαστηριακή εξέταση με κόστη που σταδιακά αυξάνονται και δεν καλύπτονται από τα ασφαλιστικά ταμεία. Είναι πλέον θεσμός, η είσοδος στο χώρο υγείας να σημαίνει καταρχήν πέρασμα από το ταμείο. Το επόμενο βήμα θα είναι το κόστος του εισιτηρίου να αυξηθεί τόσο ώστε να γίνει απαγορευτικό για το μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας.
Η επιβολή εισιτηρίου απέναντι στα έκτακτα περιστατικά σημαίνει την οργάνωση της ιατρικής κάλυψης του πληθυσμού ως οικονομική υπηρεσία. Στόχος είναι τα δημόσια νοσοκομεία να μετατραπούν ολοκληρωτικά σε επιχειρήσεις και οι ασθενείς σε πελάτες που θα αγοράζουν υπηρεσίες. Κάτι που συναντάμε καθημερινά άλλωστε και στο νοσοκομείο της Νάξου, όπου η έλλειψη υποδομών, μηχανημάτων και όχι μόνο, σπρώχνει μαζικά τους ασθενείς σε ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα και ιατρεία.
Άλλωστε, σύμφωνα με το τελευταίο νομοσχέδιο για την υγεία καταργούνται χιλιάδες κρεβάτια του ΕΣΥ, συγχωνεύονται τμήματα και κλινικές, όπως και το νοσοκομείο Νάξου με αυτό της Σύρου. Από τα 137 νοσοκομεία μένουν 83, από τις 46.000 προβλεπόμενες κλίνες διατηρούνται 32.000, από τις οποίες μάλιστα κάποιες θα διατίθενται σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες.
Και όπως ομολογεί ο Λοβέρδος, μετά από όλες αυτές τις περικοπές το δημόσιο θα εξοικονομήσει μέχρι το 2015 μόλις 150 εκατομμύρια ευρώ. Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση μέσα σε αυτές τις συνθήκες αποφασίζει την αγορά παροπλισμένων αρμάτων μάχης από την Αμερική με κόστος 200 εκατομμυρίων ευρώ.
Αν το χαράτσι των 5 ευρώ και η πληρωμή άλλων εξετάσεων μας εξοργίζει, η κατάργηση των υπηρεσιών υγείας δημιουργεί μια εκρηκτική κατάσταση όχι μόνο για τους εργαζόμενους στην υγεία αλλά για ολόκληρη την κοινωνία.
ΔΗΜΟΣΙΑ, ΔΩΡΕΑΝ, ΙΣΟΤΙΜΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2011
Η απάντηση της ΠΕ.ΚΙ.Ν.
Για τον καθαρισμό του Αλυκού από το Σύλλογο Πολιχνίου «Η Αγία Παρασκευή»
Προς μεγάλη μας έκπληξη αλλά και απογοήτευση διαβάσαμε την ανακοίνωση του Συλλόγου Πολιχνίου “Η Αγία Παρασκευή” (η οποία υπογράφεται παραδόξως μόνο από τον γραμματέα Πέτρο Στρατούρη), σχετικά με τον καθαρισμό του κεδροδάσους του Αλυκού την περασμένη βροχερή Κυριακή.
Είναι αξιοσημείωτο ότι το ένα τρίτο της ανακοίνωσης αναφέρεται στην απουσία της Περιβαλλοντικής Κίνησης Νάξου και αναρωτιόμαστε μήπως τελικά η επίθεση στην ΠEKIN ήταν ο βασικός στόχος που βγήκε αυτή η ανακοίνωση.
Παρότι δεν ειδοποιηθήκαμε στο email όπως ισχυρίζεται ο γραμματέας του συλλόγου, ωστόσο ενημερωθήκαμε από τα τοπικά ηλεκτρονικά μέσα για τη δράση. Έτσι λοιπόν, κάτοικοι της περιοχής που είμαστε και στην ΠΕΚΙΝ είχαμε σκοπό να συμμετάσχουμε. Άλλωστε, πρωτοβουλιακά αλλά ταπεινά, έχουμε μαζέψει σκουπίδια από το δάσος πολλές φορές, χρόνια τώρα, -δεν θα ήταν για μας κόπος. Λόγω βροχής θεωρήσαμε ότι θα αναβαλλόταν η συγκεκριμένη κίνηση, όπως άλλωστε ματαιώθηκαν κι άλλες υπαίθριες εκδηλώσεις (π.χ. Μαραθώνιος) εκείνη τη μέρα.
Βέβαια, ούτε η ΠΕΚΙΝ ούτε και κανένας άλλος σύλλογος δεν είναι υποχρεωμένος από κανέναν να συμμετέχει σε δράσεις τις οποίες δεν έχει αποφασίσει ή συνδιαμορφώσει. Όμως εντύπωση προκαλεί το μένος ενός Συλλόγου με τον οποίο η Περιβαλλοντική Κίνηση δεν έχει παρά ελάχιστη σχέση.
Για την ακρίβεια στις 20 Ιουλίου καλέσαμε το Σύλλογο Πολιχνίου “Η Αγία Παρασκευή” (το προηγούμενο διοικητικό συμβούλιο γιατί ακολούθησαν εκλογές) να καταδικάσει με τον δικό του λόγο τις ύπουλες και τραμπούκικες επιθέσεις (κλοπές, καταστροφές πραγμάτων, επιθέσεις με δυναμιτάκια, κλπ) σε επισκέπτες του Αλυκού και δεν έδειξε καμιά ευαισθησία να πράξει το αυτονόητο. Ωστόσο σαν ΠΕΚΙΝ δεν βγάλαμε καμιά δημόσια ανακοίνωση να τους εγκαλούμε και να καυτηριάζουμε τη σιωπή τους για πράξεις που έθεταν σε κίνδυνο ακόμα και τη σωματική ακεραιότητα ανθρώπων….
Όταν το παρόν δ.σ. του συλλόγου Πολιχνίου κάλεσε ανοιχτή συνέλευση στις 4 Σεπτέμβρη για να συζητηθούν προβλήματα της περιοχής, κάποια μέλη της ΠΕΚΙΝ που ζούμε στην περιοχή συμμετείχαμε στη συζήτηση, η οποία μάλιστα κατέληξε στην πρόταση από την πλευρά της προέδρου του Συλλόγου Πολιχνίου να συνεργαστούμε σχετικά με την προστασία του κεδροδάσους. Η απάντησή μας ήταν να τους δώσουμε την ηλεκτρονική διεύθυνση του σωματείου για να συνεχίσουμε την επαφή και να έχουμε διατυπωμένες τις προτάσεις τους ώστε να μπορούμε να τις συζητήσουμε συλλογικά σαν Περιβαλλοντική Κίνηση. Ακόμα περιμένουμε… Αντί αυτού διαβάσαμε αυτή την απαράδεκτη ανακοίνωση.
Και, οπωσδήποτε, επιμένουμε και απαιτούμε να κατονομάσει ο Σύλλογος Πολιχνίου τα συμφέροντα που εξυπηρετεί η ΠΕΚΙΝ. Αλλιώς είναι κοινοί συκοφάντες και λασπολόγοι που με υπονοούμενα θέλουν να σπιλώσουν την Περιβαλλοντική Κίνηση η οποία, αν μη τι άλλο, έχει επιδείξει μεγάλη αγωνιστικότητα με μεγάλο κόστος σε σοβαρά ζητήματα του νησιού (π.χ. Λύκειο, υδάτινοι πόροι, μεγάλο λιμάνι, ΧΥΤΑ, αιολικές βιομηχανικές ζώνες κλπ).
Η ΠΕΚΙΝ στη συνέλευση που έγινε στις 28 Ιουλίου στην παραλία του Αη Γιώργη αποφάσισε κάποιες δράσεις για το Αλυκό, τις οποίες και ανακοίνωσε σε δελτίο τύπου που εξέδωσε τότε. Δυστυχώς η συμμετοχή από την πλευρά του συλλόγου Πολιχνίου “Η Αγία Παρασκευή” ήταν μηδαμινή και οι προτάσεις του ανύπαρκτες.
Θεωρούμε ότι κάθε σύλλογος έχει την αυτονομία του και τις προτεραιότητές του και αυτό θα έπρεπε να είναι σεβαστό από όλους. Γι’ αυτό λοιπόν, το πώς εννοεί ο καθένας την προστασία ενός οικοσυστήματος και ποια δράση προκρίνει, και το αν η συλλογή των σκουπιδιών είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος για την υπεράσπιση της φύσης, είναι αντικείμενο άλλης συζήτησης που προϋποθέτει πλαίσιο σεβασμού και αλληλεγγύης.
ΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ ΠΕ.ΚΙ.Ν
Προς μεγάλη μας έκπληξη αλλά και απογοήτευση διαβάσαμε την ανακοίνωση του Συλλόγου Πολιχνίου “Η Αγία Παρασκευή” (η οποία υπογράφεται παραδόξως μόνο από τον γραμματέα Πέτρο Στρατούρη), σχετικά με τον καθαρισμό του κεδροδάσους του Αλυκού την περασμένη βροχερή Κυριακή.
Είναι αξιοσημείωτο ότι το ένα τρίτο της ανακοίνωσης αναφέρεται στην απουσία της Περιβαλλοντικής Κίνησης Νάξου και αναρωτιόμαστε μήπως τελικά η επίθεση στην ΠEKIN ήταν ο βασικός στόχος που βγήκε αυτή η ανακοίνωση.
Παρότι δεν ειδοποιηθήκαμε στο email όπως ισχυρίζεται ο γραμματέας του συλλόγου, ωστόσο ενημερωθήκαμε από τα τοπικά ηλεκτρονικά μέσα για τη δράση. Έτσι λοιπόν, κάτοικοι της περιοχής που είμαστε και στην ΠΕΚΙΝ είχαμε σκοπό να συμμετάσχουμε. Άλλωστε, πρωτοβουλιακά αλλά ταπεινά, έχουμε μαζέψει σκουπίδια από το δάσος πολλές φορές, χρόνια τώρα, -δεν θα ήταν για μας κόπος. Λόγω βροχής θεωρήσαμε ότι θα αναβαλλόταν η συγκεκριμένη κίνηση, όπως άλλωστε ματαιώθηκαν κι άλλες υπαίθριες εκδηλώσεις (π.χ. Μαραθώνιος) εκείνη τη μέρα.
Βέβαια, ούτε η ΠΕΚΙΝ ούτε και κανένας άλλος σύλλογος δεν είναι υποχρεωμένος από κανέναν να συμμετέχει σε δράσεις τις οποίες δεν έχει αποφασίσει ή συνδιαμορφώσει. Όμως εντύπωση προκαλεί το μένος ενός Συλλόγου με τον οποίο η Περιβαλλοντική Κίνηση δεν έχει παρά ελάχιστη σχέση.
Για την ακρίβεια στις 20 Ιουλίου καλέσαμε το Σύλλογο Πολιχνίου “Η Αγία Παρασκευή” (το προηγούμενο διοικητικό συμβούλιο γιατί ακολούθησαν εκλογές) να καταδικάσει με τον δικό του λόγο τις ύπουλες και τραμπούκικες επιθέσεις (κλοπές, καταστροφές πραγμάτων, επιθέσεις με δυναμιτάκια, κλπ) σε επισκέπτες του Αλυκού και δεν έδειξε καμιά ευαισθησία να πράξει το αυτονόητο. Ωστόσο σαν ΠΕΚΙΝ δεν βγάλαμε καμιά δημόσια ανακοίνωση να τους εγκαλούμε και να καυτηριάζουμε τη σιωπή τους για πράξεις που έθεταν σε κίνδυνο ακόμα και τη σωματική ακεραιότητα ανθρώπων….
Όταν το παρόν δ.σ. του συλλόγου Πολιχνίου κάλεσε ανοιχτή συνέλευση στις 4 Σεπτέμβρη για να συζητηθούν προβλήματα της περιοχής, κάποια μέλη της ΠΕΚΙΝ που ζούμε στην περιοχή συμμετείχαμε στη συζήτηση, η οποία μάλιστα κατέληξε στην πρόταση από την πλευρά της προέδρου του Συλλόγου Πολιχνίου να συνεργαστούμε σχετικά με την προστασία του κεδροδάσους. Η απάντησή μας ήταν να τους δώσουμε την ηλεκτρονική διεύθυνση του σωματείου για να συνεχίσουμε την επαφή και να έχουμε διατυπωμένες τις προτάσεις τους ώστε να μπορούμε να τις συζητήσουμε συλλογικά σαν Περιβαλλοντική Κίνηση. Ακόμα περιμένουμε… Αντί αυτού διαβάσαμε αυτή την απαράδεκτη ανακοίνωση.
Και, οπωσδήποτε, επιμένουμε και απαιτούμε να κατονομάσει ο Σύλλογος Πολιχνίου τα συμφέροντα που εξυπηρετεί η ΠΕΚΙΝ. Αλλιώς είναι κοινοί συκοφάντες και λασπολόγοι που με υπονοούμενα θέλουν να σπιλώσουν την Περιβαλλοντική Κίνηση η οποία, αν μη τι άλλο, έχει επιδείξει μεγάλη αγωνιστικότητα με μεγάλο κόστος σε σοβαρά ζητήματα του νησιού (π.χ. Λύκειο, υδάτινοι πόροι, μεγάλο λιμάνι, ΧΥΤΑ, αιολικές βιομηχανικές ζώνες κλπ).
Η ΠΕΚΙΝ στη συνέλευση που έγινε στις 28 Ιουλίου στην παραλία του Αη Γιώργη αποφάσισε κάποιες δράσεις για το Αλυκό, τις οποίες και ανακοίνωσε σε δελτίο τύπου που εξέδωσε τότε. Δυστυχώς η συμμετοχή από την πλευρά του συλλόγου Πολιχνίου “Η Αγία Παρασκευή” ήταν μηδαμινή και οι προτάσεις του ανύπαρκτες.
Θεωρούμε ότι κάθε σύλλογος έχει την αυτονομία του και τις προτεραιότητές του και αυτό θα έπρεπε να είναι σεβαστό από όλους. Γι’ αυτό λοιπόν, το πώς εννοεί ο καθένας την προστασία ενός οικοσυστήματος και ποια δράση προκρίνει, και το αν η συλλογή των σκουπιδιών είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος για την υπεράσπιση της φύσης, είναι αντικείμενο άλλης συζήτησης που προϋποθέτει πλαίσιο σεβασμού και αλληλεγγύης.
ΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ ΠΕ.ΚΙ.Ν
Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2011
ΠΕΡ.ΚΑ. (Περιαστικές Καλλιέργειες)
Η Ομάδα Αστικών & Περιαστικών Καλλιεργειών (ΠΕΡ.ΚΑ.) δημιουργήθηκε τον Ιανουάριο του 2011 από ανθρώπους της πόλης που έχουν ως στόχο την συλλογική καλλιέργεια λαχανικών, εποχιακών φρούτων, λουλουδιών και βοτάνων σε αγρό μέσα ή κοντά στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Η καλλιέργεια είναι μη κερδοσκοπική, θα καλύπτει τις ανάγκες των μελών της ομάδας καθώς και ευπαθών κοινωνικών ομάδων και θα γίνει με βάση τις αρχές της βιολογικής, βιοδυναμικής ή φυσικής καλλιέργειας με σεβασμό στους φυσικούς πόρους, ώστε τα τρόφιμα που θα παράγονται να είναι καθαρά, ασφαλή και ωφέλιμα για τον ανθρώπινο οργανισμό. Η δραστηριότητα αυτή, μέσα από αρχές της συλλογικότητας, της συντροφικότητας, της ισονομίας και της συνεχούς εκπαίδευσης μπορεί να αποτελέσει ταυτόχρονα εργαστήριο έρευνας για την ανάπτυξη ενός νέου τύπου κοινωνικών και οικονομικών δραστηριοτήτων, να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ αστών και αγροτών και να φέρει κοντά στην φύση τον άνθρωπο της πόλης.
Άμεση απόρροια των παραπάνω είναι ότι καλλιέργεια της γης θα γίνει με φυτά κυρίως προερχόμενα από παραδοσιακούς σπόρους ή ανεπτυγμένα βιολογικά, χωρίς λιπάσματα και φυτοφάρμακα, παραδοσιακά , με την μικρότερη δυνατή χρήση μηχανημάτων, με την μικρότερη δυνατή ανάλωση νερού και άλλων φυσικών πόρων καθώς και με φροντίδα για όσο το δυνατόν μικρότερη κατανάλωση ενέργειας για τις μετακινήσεις και τις μεταφορές. Η συλλογικότητα, η συνεργατικότητα, η συντροφικότητα, η θετική σκέψη και δράση, η κατανόηση των αναγκών κάθε μέλους της ομάδας πιστεύουμε ότι θα οδηγήσει στην κατανόηση των φυσικών κύκλων και θα μας δείξει έναν δρόμο για έξοδο από την κρίση, κυρίως την κοινωνική. Πιστεύουμε ότι δεν έχει νόημα πλέον η κριτική του καναπέ, προχωράμε σε μια δράση που θα αναδείξει τις εσωτερικές μας δυνάμεις και ικανότητες και θα δώσει διαφορετική οπτική στην έννοια του «κοινόχρηστου» και του «συνεργατικού».
Ελπίζουμε ότι η κίνησή μας θα έχει ανταπόκριση στους κατοίκους της πόλης μας, η εμπειρία μας θα βοηθήσει τις επόμενες ομάδες ανθρώπων να περάσουν αποτελεσματικά σε παρόμοιες δράσεις, δίνοντας έτσι μια άλλη προοπτική στην αυθόρμητη εναλλακτική και συνεργατική οικονομία της περιοχής.
Ξεκινάμε με μια μικρή έκταση μέσα στο πρώην στρατόπεδο Καρατάσου, γιατί ταυτόχρονα θέλουμε επιπλέον να δηλώσουμε την στήριξή μας στους τοπικούς συλλόγους που έχουν στόχο να κρατήσουν πράσινη την περιοχή και να εμποδίσουν την δόμησή της, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι διεκδικούμε την απόλυτα ορθή πρόταση για την χρήση του χώρου ή ότι δεν αποδεχόμαστε άλλες προτάσεις για την ήπια αξιοποίησή του. Όμως, η δράση μας μέσα σ΄ αυτήν την ομάδα είναι κοινωνικά αυτόνομη και αποσκοπεί στην καταναλωτική αυτάρκεια μέσα από την ενεργοποίηση των πολιτών, πέρα από κομματικές γραμμές ή την πιθανή πολιτική προέλευση του κάθε μέλους.
Από την πρώτη μας συνάντηση μέχρι σήμερα, έγιναν πολλές συζητήσεις μέχρι να καταλήξουμε στο πού, πώς και γιατί θέλουμε να πραγματοποιήσουμε την επιθυμία μας. Κινηθήκαμε συλλογικά, βασιζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις και στη βοήθεια ατόμων και ομάδων που πίστεψαν και πιστεύουν σε αυτό που κάνουμε. Με πολλή προσωπική εργασία, με απλά μέσα και με χρήματα των μελών μας, όπου χρειάστηκε, προχωρήσαμε έτσι ώστε να φτάσουμε στο σημείο να φυτέψουμε…
Η ομάδα ΠΕΡ.ΚΑ. απέκτησε τον πρώτο Συλλογικό Λαχανόκηπο στην Κεντρική Μακεδονία, όμως κυρίως απέκτησε σε ελάχιστο χρονικό διάστημα ανθρώπινη συγκρότηση, ομαδικότητα και κυρίως αισιοδοξία ότι τελικά μπορούμε να συνεργασθούμε και να χαιρόμαστε από την συνύπαρξή μας κόντρα στην απαισιοδοξία και απάθεια της εποχής.
Σε ελάχιστο χρονικό διάστημα έγινε σύστημα υδροδότησης, περίφραξη για προστασία από ζώα, μικρή αποθηκούλα, συμβολικό πηγάδι ενώ ταυτόχρονα οργώθηκε και καθαρίσθηκε ο χώρος από τα άγρια φυτά και τις άφθονες πέτρες του στρατοπέδου, έγινε προμήθεια φυτών και σπόρων και κατάλληλων εργαλείων. Τελικά, την 7η Μαίου 2011, με παρόντα όλα τα μέλη της ομάδας φυτεύθηκαν τα φυτά των μεριδίων και του συλλογικού τμήματος.
Κατόπιν συνελεύσεως η ομάδα αποφάσισε την μη αναδημοσίευση φωτογραφιών και video σε ιστοτόπους Facebook. Παρακαλούμε να σεβαστείτε την επιθυμία μας αυτή.
Ευχαριστούμε!
Άμεση απόρροια των παραπάνω είναι ότι καλλιέργεια της γης θα γίνει με φυτά κυρίως προερχόμενα από παραδοσιακούς σπόρους ή ανεπτυγμένα βιολογικά, χωρίς λιπάσματα και φυτοφάρμακα, παραδοσιακά , με την μικρότερη δυνατή χρήση μηχανημάτων, με την μικρότερη δυνατή ανάλωση νερού και άλλων φυσικών πόρων καθώς και με φροντίδα για όσο το δυνατόν μικρότερη κατανάλωση ενέργειας για τις μετακινήσεις και τις μεταφορές. Η συλλογικότητα, η συνεργατικότητα, η συντροφικότητα, η θετική σκέψη και δράση, η κατανόηση των αναγκών κάθε μέλους της ομάδας πιστεύουμε ότι θα οδηγήσει στην κατανόηση των φυσικών κύκλων και θα μας δείξει έναν δρόμο για έξοδο από την κρίση, κυρίως την κοινωνική. Πιστεύουμε ότι δεν έχει νόημα πλέον η κριτική του καναπέ, προχωράμε σε μια δράση που θα αναδείξει τις εσωτερικές μας δυνάμεις και ικανότητες και θα δώσει διαφορετική οπτική στην έννοια του «κοινόχρηστου» και του «συνεργατικού».
Ελπίζουμε ότι η κίνησή μας θα έχει ανταπόκριση στους κατοίκους της πόλης μας, η εμπειρία μας θα βοηθήσει τις επόμενες ομάδες ανθρώπων να περάσουν αποτελεσματικά σε παρόμοιες δράσεις, δίνοντας έτσι μια άλλη προοπτική στην αυθόρμητη εναλλακτική και συνεργατική οικονομία της περιοχής.
Ξεκινάμε με μια μικρή έκταση μέσα στο πρώην στρατόπεδο Καρατάσου, γιατί ταυτόχρονα θέλουμε επιπλέον να δηλώσουμε την στήριξή μας στους τοπικούς συλλόγους που έχουν στόχο να κρατήσουν πράσινη την περιοχή και να εμποδίσουν την δόμησή της, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι διεκδικούμε την απόλυτα ορθή πρόταση για την χρήση του χώρου ή ότι δεν αποδεχόμαστε άλλες προτάσεις για την ήπια αξιοποίησή του. Όμως, η δράση μας μέσα σ΄ αυτήν την ομάδα είναι κοινωνικά αυτόνομη και αποσκοπεί στην καταναλωτική αυτάρκεια μέσα από την ενεργοποίηση των πολιτών, πέρα από κομματικές γραμμές ή την πιθανή πολιτική προέλευση του κάθε μέλους.
Από την πρώτη μας συνάντηση μέχρι σήμερα, έγιναν πολλές συζητήσεις μέχρι να καταλήξουμε στο πού, πώς και γιατί θέλουμε να πραγματοποιήσουμε την επιθυμία μας. Κινηθήκαμε συλλογικά, βασιζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις και στη βοήθεια ατόμων και ομάδων που πίστεψαν και πιστεύουν σε αυτό που κάνουμε. Με πολλή προσωπική εργασία, με απλά μέσα και με χρήματα των μελών μας, όπου χρειάστηκε, προχωρήσαμε έτσι ώστε να φτάσουμε στο σημείο να φυτέψουμε…
Η ομάδα ΠΕΡ.ΚΑ. απέκτησε τον πρώτο Συλλογικό Λαχανόκηπο στην Κεντρική Μακεδονία, όμως κυρίως απέκτησε σε ελάχιστο χρονικό διάστημα ανθρώπινη συγκρότηση, ομαδικότητα και κυρίως αισιοδοξία ότι τελικά μπορούμε να συνεργασθούμε και να χαιρόμαστε από την συνύπαρξή μας κόντρα στην απαισιοδοξία και απάθεια της εποχής.
Σε ελάχιστο χρονικό διάστημα έγινε σύστημα υδροδότησης, περίφραξη για προστασία από ζώα, μικρή αποθηκούλα, συμβολικό πηγάδι ενώ ταυτόχρονα οργώθηκε και καθαρίσθηκε ο χώρος από τα άγρια φυτά και τις άφθονες πέτρες του στρατοπέδου, έγινε προμήθεια φυτών και σπόρων και κατάλληλων εργαλείων. Τελικά, την 7η Μαίου 2011, με παρόντα όλα τα μέλη της ομάδας φυτεύθηκαν τα φυτά των μεριδίων και του συλλογικού τμήματος.
Κατόπιν συνελεύσεως η ομάδα αποφάσισε την μη αναδημοσίευση φωτογραφιών και video σε ιστοτόπους Facebook. Παρακαλούμε να σεβαστείτε την επιθυμία μας αυτή.
Ευχαριστούμε!
Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2011
Οι δύο μύθοι ότι δεν παράγουμε τίποτα και δεν υπάρχουν λεφτά
Κατασκευή συναίνεσης και απόκρυψη κερδοσκοπίας:
Όλες οι οικονομικές, πολιτικές και ιδεολογικές δυνάμεις του διεθνώς αποτυχημένου και καταρρέοντος νεοφιλελευθερισμού προσπαθούν να επιβάλλουν την πολιτική τους για την «αντιμετώπιση» της κρίσης στηριζόμενοι στη μαζική διάδοση και επικράτηση διαφόρων μύθων, μεταξύ των οποίων εξέχουσα θέση κατέχουν ο μύθος ότι σαν χώρα δεν παράγουμε τίποτα και ο μύθος ότι δεν υπάρχουν λεφτά. Συνοδευτικά στοιχεία αυτών των μύθων είναι οι ισχυρισμοί ότι ο Ελληνικός λαός είναι ένας λαός διεφθαρμένων, κλεφτών, τεμπέληδων, βολεψάκηδων, χαβαλετζήδων κλπ, ότι δεν κάνει τίποτα άξιο λόγου και φυσικά, ότι ζει με δανεικά.
Η επιτυχής έκβαση της παραπάνω προσπάθειας θα έχει σαν συνέπεια την κατασκευή ενός λαού, που θα συναινέσει και θα αποδεχθεί τα πάντα, αφού τίποτα δεν παράγει, άρα κέρδη δεν υπάρχουν και φυσικά, λεφτά δεν υπάρχουν.
Μήπως όμως παράγουμε πολλά μεν, αλλά ο παραγόμενος πλούτος στην Ελλάδα γίνεται στο μεγαλύτερο μέρος του κέρδη και μάλιστα σχεδόν αφορολόγητα και έτσι αναγκαζόμαστε να δανειζόμαστε και γι’ αυτό δημιουργήθηκε το χρέος;
Μήπως αυτό είναι που επιχειρείται με κάθε τρόπο να αποκρυφτεί, επιρρίπτοντας ταυτόχρονα την ευθύνη του χρέους στο δήθεν υπερτροφικό δημόσιο και στους δήθεν τεμπέληδες έλληνες εργαζόμενους, έτσι ώστε –ως ένοχοι - να αποδεχθούν ότι το χρέος είναι δικό τους, ότι πρέπει αυτοί να πληρώσουν (με επιπλέον φόρους σε μισθωτούς και συνταξιούχους, με απολύσεις-ανεργία και με δραματική μείωση εισοδημάτων) και ότι πρέπει να πουληθεί δημόσια περιουσία;
Μήπως;
Τι δείχνουν τα στοιχεία σε ότι αφορά το αν παράγουμε ή όχι και αν υπάρχουν λεφτά;
Δεν παράγουμε τίποτα;
Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ), της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) καθώς και του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ) προκύπτει ότι η Ελλάδα είναι σημαντική παραγωγός χώρα βασικών μετάλλων, αλλά και βιομηχανικών ορυκτών, ορισμένων με περγαμηνές σε παγκόσμιο επίπεδο. Εταιρείες του κλάδου κατέχουν ηγετικές θέσεις στην Ευρωπαϊκή αλλά και στην διεθνή αγορά σε προϊόντα όπως βωξίτης, αλουμίνα, αλουμίνιο, νικέλιο, καυστική μαγνησία, μπεντονίτης, περλίτης, ελαφρόπετρα και μάρμαρα. Ενδεικτικά, η Ελλάδα, σε παγκόσμια κλίμακα, είναι η μοναδική χώρα παραγωγής χουντίτη, πρώτη χώρα παραγωγής περλίτη, δεύτερη χώρα παραγωγής κίσσηρης (ελαφρόπετρας) και μπεντονίτη καθώς και πρώτη στην εξαγωγή προϊόντων λευκόλιθου/μαγνησίτη στην ΕΕ (βλ. Π. Τζεφέρης, «Η εξορυκτική / μεταλλουργική δραστηριότητα στην Ελλάδα. Στατιστικά δεδομένα 2007-2008», Ορυκτός πλούτος/Mineral Wealth, 153, 2009)
Η Ελλάδα στο βιομηχανικό-εξορυκτικό τομέα ενδεικτικά:
- Κατέχει την 1η θέση παγκόσμια με μερίδιο πάνω από το 25% της παγκόσμιας παραγωγής περλίτη (ο περλίτης χρησιμοποιείται στην οικοδομική βιομηχανία, στη διήθηση βιομηχανικών λυμάτων, στη βιομηχανία τροφίμων και ποτών κλπ)
- Κατέχει την 1η θέση στην Ευρώπη και τη 2η θέση παγκόσμια στην παραγωγή μπεντονίτη. Η Ελλάδα έχει τη μεγαλύτερη εταιρεία παραγωγό μπεντονίτη στην ΕΕ καθώς και τη μεγαλύτερη εξαγωγική εταιρεία παγκόσμια (ο μπεντονίτης χρησιμοποιείται στα χυτήρια, στα κατασκευαστικά έργα, στην παραγωγή σιδήρου, στις γεωτρήσεις πετρελαίου, στην παραγωγή προσροφητικών υλικών, στη βιομηχανία χάρτου, στη χημική βιομηχανία, τα κεραμικά και την κτηνοτροφία)
- Είναι στις 10 πρώτες χώρες του κόσμου στην παραγωγή και εξαγωγή μαρμάρου (σχεδόν το μισό εξάγεται)
- Είναι στις πρώτες θέσεις της Ευρώπης και του κόσμου μεταξύ των σημαντικότερων εξαγωγικών χωρών τσιμέντου
- Κατέχει την 8η θέση παγκόσμια με τα μεγαλύτερα αποθέματα βωξίτη και είναι η μεγαλύτερη βωξιτοπαραγωγός χώρα της ΕΕ. Η Ελλάδα είναι πρώτη στην Ευρώπη σε παραγωγή αλουµινίου (ο βωξίτης αποτελεί πρώτη ύλη για την παραγωγή αλουμινίου)
- Έχει τη μεγαλύτερη εξαγωγική επιχείρηση μαγνησίας στην ΕΕ. Η Ελλάδα καλύπτει το 46% της συνολικής παραγωγής μαγνησίτη της Δυτικής Ευρώπης (ο μαγνησίτης μετατρέπεται σε προϊόντα με μεγάλη ζήτηση στη χαλυβουργία)
- Είναι μια από τις μεγαλύτερες παραγωγούς χώρες της ΕΕ σε νικέλιο (και μάλιστα η μοναδική στη ΕΕ που το παράγει από εγχώριες πηγές) και καλύπτει το 7% των αναγκών της ευρωπαϊκής αγοράς και το 2-3% του δυτικού κόσμου (το νικέλιο αποτελεί μια βασική πρώτη ύλη για την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα – στον καταναλωτή είναι αναγνωρίσιμο στις ανοξείδωτες οικιακές συσκευές)
- Έχει κάνει στροφή, την τελευταία δεκαετία, στην αξιοποίηση νέων βιομηχανικών ορυκτών με καινοτόμες, εξειδικευμένες χρήσεις με περιβαλλοντικό προσανατολισμό και υψηλή προστιθέμενη αξία. Ενδεικτικά αναφέρεται η εξόρυξη και επεξεργασία του ατταπουλγκίτη, τα κοιτάσματα του οποίου είναι μοναδικά τέτοιου μεγέθους στην Ευρώπη και από τα μεγαλύτερα παγκόσμια (ο ατταπουλγκίτης χρησιμοποιείται σε μοριακά φίλτρα, gels κλπ). Επίσης αναφέρεται η εξόρυξη / επεξεργασία του χουντίτη-υδρομαγνησίτη (ο χουντίτης-υδρομαγνησίτης χρησιμοποιείται σε προϊόντα πληρωτικά, επιβραδυντικά πυρός, στα χρώματα, στη χαρτοποιία). Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που διαθέτει τα προϊόντα αυτά.
Η Ελλάδα στον αγροτικό τομέα: οι γεωργικές εξαγωγές αντιπροσωπεύουν κατά μέσο όρο το 24,2% των συνολικών εξαγωγών της χώρας κατά την 6ετία 2004-2009. Οι κυριότερες κατηγορίες προϊόντων στις οποίες πραγματοποιούμε το 85% των γεωργικών μας εξαγωγών, είναι κατά σειρά μεγέθους αξίας: φρούτα και λαχανικά, ψάρια και παρασκευάσματα ψαριών, καπνός και προϊόντα καπνού, δημητριακά και τα παρασκευάσματα τους, φυσικές υφαντικές ίνες (βαμβάκι), έλαια και λίπη, γαλακτοκομικά προϊόντα (ΕΛΣΤΑΤ και Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, 2011). Στον αγροτικό τομέα, η Ελλάδα είναι παγκόσµια 3η στην παραγωγή ελιάς και λαδιού (κατέχει το 15% της παγκόσµιας παραγωγής), 3η σε παραγωγή κρόκου, 5η σε εξαγωγές σπαραγγιών, 7η σε εξαγωγές ßαµßακιού, 11η σε παραγωγή ßαµßακιού, 16η σε εξαγωγές τυροκοµικών προιόντων.
Η Ελλάδα στον τομέα παροχής τουριστικών υπηρεσιών είναι 15η στην παγκόσμια κατάταξη με βάση τις εισπράξεις και 16η με βάση τις αφίξεις τουριστών. Το 2009 το ποσοστό συμμετοχής του ελληνικού τουρισμού στο ΑΕΠ υπολογίζεται στο 15,2% (Σύνδεσμος Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων – ΣΕΤΕ).
Η Ελλάδα στον τομέα της ναυτιλίας είναι 1η παγκόσµια κατέχοντας το 16% του παγκόσμιου εμπορικού στόλου. Η δραστηριότητα της ναυτιλίας (κυρίως δραστηριότητα των ποντοπόρων πλοίων) παράγει το 7% του ελληνικού ΑΕΠ σύμφωνα με μελέτη της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας.
Ώστε λοιπόν δεν παράγουμε τίποτα; Όλος ο παραπάνω (ενδεικτικά και μόνον) αναφερόμενος πλούτος και οι παγκόσμιες και ευρωπαϊκές πρώτες θέσεις της Ελλάδας είναι τίποτα; Δεν δίνει κέρδη και έσοδα για το κράτος διαμέσου της φορολογίας; Κι αν όχι, γιατί όχι;
Δεν υπάρχουν λεφτά;
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat (Eurostat, Taxation Trends, 2010), σε κάθε 1000 ευρώ νέα προϊόντα και υπηρεσίες που παρήγαγε ετήσια η ελληνική οικονομία την τελευταία δεκαετία, τα 560 ευρώ έγιναν επιχειρηματικά κέρδη και μόνο τα 350 ευρώ έγιναν μισθοί (στην ΕΕ η κατανομή είναι ακριβώς η αντίστροφη!). Το Ελληνικό κράτος φορολογεί με 35% τα 350 ευρώ των μισθών και με 16% τα 560 ευρώ των κερδών, αφού ο πραγματικός φορολογικός συντελεστής στο κεφάλαιο στην Ελλάδα βρίσκεται κάτω από το μισό του μέσου όρου της Ε.Ε. (15,8 στην Ελλάδα, έναντι 32,6 στην Ε.Ε. των 25). Δηλαδή, το Ελληνικό κράτος εισπράττει τους μισούς φόρους κάθε χρόνο από τις επιχειρήσεις και τους εισοδηματίες σε σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Και όλα αυτά χωρίς να λάβουμε καθόλου υπόψη τη φοροαποφυγή και τη φοροδιαφυγή (βλ. σχετικό άρθρο στα ‘Διαλεκτικά’: «Η νεοφιλελεύθερη προπαγάνδα για το μέγεθος και το κόστος του δημόσιου τομέα και την ανάγκη απολύσεων» http://konstantinosnikolaou.blogspot.com/2010/11/blog-post.html).
Είναι εξαιρετικά ενδεικτικό το γεγονός ότι ενώ η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο εμπορικό στόλο στον κόσμο, τα φορολογικά έσοδα από την ναυτιλία κατά το έτος 2007 (με βάση τις υπάρχουσες φοροαπαλλαγές) ήταν μικρότερα από τα έσοδα που είχε το κράτος από τα παράβολα που πλήρωσαν οι μετανάστες για τη νομιμοποίηση τους! (Α. Κούρος, «Το δημόσιο χρέος, η φορολογία και μια ευφυής περαίωση», Αυγή, 01.10.2010)
Τι έγιναν λοιπόν τα λεφτά που προέκυψαν από τα κέρδη που δεν φορολογήθηκαν όπως στην ΕΕ αλλά στο μισό (τρόπος του λέγειν φορολογήθηκαν); Μήπως έγιναν επενδύσεις; Όχι βέβαια. Έγιναν ιδιωτικός ακίνητος (ακίνητα και γη) και κινητός (μετρητά-ρευστά, χρεόγραφα, μετοχές, ομόλογα, χρυσός, κοσμήματα κλπ.) πλούτος. Σύμφωνα με έκθεση της Credit Suisse (Credit Suisse, Global Wealth Databook, October 2010), ο συνολικός (κινητός και ακίνητος) ιδιωτικός πλούτος των πιο πλούσιων Ελλήνων αυξάνει συνεχώς όλο και περισσότερο. Συγκεκριμένα οι ιδιωτικές κινητές και ακίνητες περιουσίες από 492,6 δις USD που ήταν το 2000 έφθασαν τα 898,6 δις USD το 2010, δηλαδή 3 φορές το ΑΕΠ της χώρας! Τα στοιχεία αυτά αφορούν περίπου 60.000 έλληνες κατοίκους, χωρίς να περιλαμβάνονται όλοι εκείνοι που έχουν κάποια ομόλογα εν είδη αποταμίευσης και πρόκειται για αποθησαυρισμό που δεν χρησιμοποιείται στην οικονομία με την μορφή επενδύσεων (βλ. Δ. Καζάκης, «Υπάρχουν λεφτά», http://dimitriskazakis.blogspot.com/2011/05/blog-post_25.html).
Ξεκαθαρίζοντας…..
Η Ελλάδα λοιπόν παράγει πλούτο. Παράγει τόσο πλούτο, που αν φορολογούνταν όχι ιδιαίτερα, αλλά όσο και στην ΕΕ, θα έφθανε για να μη δανειζόμαστε και να μην έχουμε χρέος. Στη μη φορολόγηση των κερδών και του πλούτου οφείλεται το χρέος και όχι στο δεν παράγουμε τίποτα, στους τεμπέληδες Έλληνες, στο υπερτροφικό κράτος κλπ.
Και λεφτά υπάρχουν. Τα κατέχει το 1% περίπου του πληθυσμού χάρη στην υποφορολόγησή του, σ’ αυτό οφείλεται το χρέος, αλλά η νεοφιλελεύθερη πολιτική ζητάει να το πληρώσει το υπόλοιπο 99% του πληθυσμού.
Αναρτήθηκε από Κώστας Νικολάου στις 1:03 π.μ.
Όλες οι οικονομικές, πολιτικές και ιδεολογικές δυνάμεις του διεθνώς αποτυχημένου και καταρρέοντος νεοφιλελευθερισμού προσπαθούν να επιβάλλουν την πολιτική τους για την «αντιμετώπιση» της κρίσης στηριζόμενοι στη μαζική διάδοση και επικράτηση διαφόρων μύθων, μεταξύ των οποίων εξέχουσα θέση κατέχουν ο μύθος ότι σαν χώρα δεν παράγουμε τίποτα και ο μύθος ότι δεν υπάρχουν λεφτά. Συνοδευτικά στοιχεία αυτών των μύθων είναι οι ισχυρισμοί ότι ο Ελληνικός λαός είναι ένας λαός διεφθαρμένων, κλεφτών, τεμπέληδων, βολεψάκηδων, χαβαλετζήδων κλπ, ότι δεν κάνει τίποτα άξιο λόγου και φυσικά, ότι ζει με δανεικά.
Η επιτυχής έκβαση της παραπάνω προσπάθειας θα έχει σαν συνέπεια την κατασκευή ενός λαού, που θα συναινέσει και θα αποδεχθεί τα πάντα, αφού τίποτα δεν παράγει, άρα κέρδη δεν υπάρχουν και φυσικά, λεφτά δεν υπάρχουν.
Μήπως όμως παράγουμε πολλά μεν, αλλά ο παραγόμενος πλούτος στην Ελλάδα γίνεται στο μεγαλύτερο μέρος του κέρδη και μάλιστα σχεδόν αφορολόγητα και έτσι αναγκαζόμαστε να δανειζόμαστε και γι’ αυτό δημιουργήθηκε το χρέος;
Μήπως αυτό είναι που επιχειρείται με κάθε τρόπο να αποκρυφτεί, επιρρίπτοντας ταυτόχρονα την ευθύνη του χρέους στο δήθεν υπερτροφικό δημόσιο και στους δήθεν τεμπέληδες έλληνες εργαζόμενους, έτσι ώστε –ως ένοχοι - να αποδεχθούν ότι το χρέος είναι δικό τους, ότι πρέπει αυτοί να πληρώσουν (με επιπλέον φόρους σε μισθωτούς και συνταξιούχους, με απολύσεις-ανεργία και με δραματική μείωση εισοδημάτων) και ότι πρέπει να πουληθεί δημόσια περιουσία;
Μήπως;
Τι δείχνουν τα στοιχεία σε ότι αφορά το αν παράγουμε ή όχι και αν υπάρχουν λεφτά;
Δεν παράγουμε τίποτα;
Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ), της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) καθώς και του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ) προκύπτει ότι η Ελλάδα είναι σημαντική παραγωγός χώρα βασικών μετάλλων, αλλά και βιομηχανικών ορυκτών, ορισμένων με περγαμηνές σε παγκόσμιο επίπεδο. Εταιρείες του κλάδου κατέχουν ηγετικές θέσεις στην Ευρωπαϊκή αλλά και στην διεθνή αγορά σε προϊόντα όπως βωξίτης, αλουμίνα, αλουμίνιο, νικέλιο, καυστική μαγνησία, μπεντονίτης, περλίτης, ελαφρόπετρα και μάρμαρα. Ενδεικτικά, η Ελλάδα, σε παγκόσμια κλίμακα, είναι η μοναδική χώρα παραγωγής χουντίτη, πρώτη χώρα παραγωγής περλίτη, δεύτερη χώρα παραγωγής κίσσηρης (ελαφρόπετρας) και μπεντονίτη καθώς και πρώτη στην εξαγωγή προϊόντων λευκόλιθου/μαγνησίτη στην ΕΕ (βλ. Π. Τζεφέρης, «Η εξορυκτική / μεταλλουργική δραστηριότητα στην Ελλάδα. Στατιστικά δεδομένα 2007-2008», Ορυκτός πλούτος/Mineral Wealth, 153, 2009)
Η Ελλάδα στο βιομηχανικό-εξορυκτικό τομέα ενδεικτικά:
- Κατέχει την 1η θέση παγκόσμια με μερίδιο πάνω από το 25% της παγκόσμιας παραγωγής περλίτη (ο περλίτης χρησιμοποιείται στην οικοδομική βιομηχανία, στη διήθηση βιομηχανικών λυμάτων, στη βιομηχανία τροφίμων και ποτών κλπ)
- Κατέχει την 1η θέση στην Ευρώπη και τη 2η θέση παγκόσμια στην παραγωγή μπεντονίτη. Η Ελλάδα έχει τη μεγαλύτερη εταιρεία παραγωγό μπεντονίτη στην ΕΕ καθώς και τη μεγαλύτερη εξαγωγική εταιρεία παγκόσμια (ο μπεντονίτης χρησιμοποιείται στα χυτήρια, στα κατασκευαστικά έργα, στην παραγωγή σιδήρου, στις γεωτρήσεις πετρελαίου, στην παραγωγή προσροφητικών υλικών, στη βιομηχανία χάρτου, στη χημική βιομηχανία, τα κεραμικά και την κτηνοτροφία)
- Είναι στις 10 πρώτες χώρες του κόσμου στην παραγωγή και εξαγωγή μαρμάρου (σχεδόν το μισό εξάγεται)
- Είναι στις πρώτες θέσεις της Ευρώπης και του κόσμου μεταξύ των σημαντικότερων εξαγωγικών χωρών τσιμέντου
- Κατέχει την 8η θέση παγκόσμια με τα μεγαλύτερα αποθέματα βωξίτη και είναι η μεγαλύτερη βωξιτοπαραγωγός χώρα της ΕΕ. Η Ελλάδα είναι πρώτη στην Ευρώπη σε παραγωγή αλουµινίου (ο βωξίτης αποτελεί πρώτη ύλη για την παραγωγή αλουμινίου)
- Έχει τη μεγαλύτερη εξαγωγική επιχείρηση μαγνησίας στην ΕΕ. Η Ελλάδα καλύπτει το 46% της συνολικής παραγωγής μαγνησίτη της Δυτικής Ευρώπης (ο μαγνησίτης μετατρέπεται σε προϊόντα με μεγάλη ζήτηση στη χαλυβουργία)
- Είναι μια από τις μεγαλύτερες παραγωγούς χώρες της ΕΕ σε νικέλιο (και μάλιστα η μοναδική στη ΕΕ που το παράγει από εγχώριες πηγές) και καλύπτει το 7% των αναγκών της ευρωπαϊκής αγοράς και το 2-3% του δυτικού κόσμου (το νικέλιο αποτελεί μια βασική πρώτη ύλη για την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα – στον καταναλωτή είναι αναγνωρίσιμο στις ανοξείδωτες οικιακές συσκευές)
- Έχει κάνει στροφή, την τελευταία δεκαετία, στην αξιοποίηση νέων βιομηχανικών ορυκτών με καινοτόμες, εξειδικευμένες χρήσεις με περιβαλλοντικό προσανατολισμό και υψηλή προστιθέμενη αξία. Ενδεικτικά αναφέρεται η εξόρυξη και επεξεργασία του ατταπουλγκίτη, τα κοιτάσματα του οποίου είναι μοναδικά τέτοιου μεγέθους στην Ευρώπη και από τα μεγαλύτερα παγκόσμια (ο ατταπουλγκίτης χρησιμοποιείται σε μοριακά φίλτρα, gels κλπ). Επίσης αναφέρεται η εξόρυξη / επεξεργασία του χουντίτη-υδρομαγνησίτη (ο χουντίτης-υδρομαγνησίτης χρησιμοποιείται σε προϊόντα πληρωτικά, επιβραδυντικά πυρός, στα χρώματα, στη χαρτοποιία). Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που διαθέτει τα προϊόντα αυτά.
Η Ελλάδα στον αγροτικό τομέα: οι γεωργικές εξαγωγές αντιπροσωπεύουν κατά μέσο όρο το 24,2% των συνολικών εξαγωγών της χώρας κατά την 6ετία 2004-2009. Οι κυριότερες κατηγορίες προϊόντων στις οποίες πραγματοποιούμε το 85% των γεωργικών μας εξαγωγών, είναι κατά σειρά μεγέθους αξίας: φρούτα και λαχανικά, ψάρια και παρασκευάσματα ψαριών, καπνός και προϊόντα καπνού, δημητριακά και τα παρασκευάσματα τους, φυσικές υφαντικές ίνες (βαμβάκι), έλαια και λίπη, γαλακτοκομικά προϊόντα (ΕΛΣΤΑΤ και Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, 2011). Στον αγροτικό τομέα, η Ελλάδα είναι παγκόσµια 3η στην παραγωγή ελιάς και λαδιού (κατέχει το 15% της παγκόσµιας παραγωγής), 3η σε παραγωγή κρόκου, 5η σε εξαγωγές σπαραγγιών, 7η σε εξαγωγές ßαµßακιού, 11η σε παραγωγή ßαµßακιού, 16η σε εξαγωγές τυροκοµικών προιόντων.
Η Ελλάδα στον τομέα παροχής τουριστικών υπηρεσιών είναι 15η στην παγκόσμια κατάταξη με βάση τις εισπράξεις και 16η με βάση τις αφίξεις τουριστών. Το 2009 το ποσοστό συμμετοχής του ελληνικού τουρισμού στο ΑΕΠ υπολογίζεται στο 15,2% (Σύνδεσμος Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων – ΣΕΤΕ).
Η Ελλάδα στον τομέα της ναυτιλίας είναι 1η παγκόσµια κατέχοντας το 16% του παγκόσμιου εμπορικού στόλου. Η δραστηριότητα της ναυτιλίας (κυρίως δραστηριότητα των ποντοπόρων πλοίων) παράγει το 7% του ελληνικού ΑΕΠ σύμφωνα με μελέτη της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας.
Ώστε λοιπόν δεν παράγουμε τίποτα; Όλος ο παραπάνω (ενδεικτικά και μόνον) αναφερόμενος πλούτος και οι παγκόσμιες και ευρωπαϊκές πρώτες θέσεις της Ελλάδας είναι τίποτα; Δεν δίνει κέρδη και έσοδα για το κράτος διαμέσου της φορολογίας; Κι αν όχι, γιατί όχι;
Δεν υπάρχουν λεφτά;
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat (Eurostat, Taxation Trends, 2010), σε κάθε 1000 ευρώ νέα προϊόντα και υπηρεσίες που παρήγαγε ετήσια η ελληνική οικονομία την τελευταία δεκαετία, τα 560 ευρώ έγιναν επιχειρηματικά κέρδη και μόνο τα 350 ευρώ έγιναν μισθοί (στην ΕΕ η κατανομή είναι ακριβώς η αντίστροφη!). Το Ελληνικό κράτος φορολογεί με 35% τα 350 ευρώ των μισθών και με 16% τα 560 ευρώ των κερδών, αφού ο πραγματικός φορολογικός συντελεστής στο κεφάλαιο στην Ελλάδα βρίσκεται κάτω από το μισό του μέσου όρου της Ε.Ε. (15,8 στην Ελλάδα, έναντι 32,6 στην Ε.Ε. των 25). Δηλαδή, το Ελληνικό κράτος εισπράττει τους μισούς φόρους κάθε χρόνο από τις επιχειρήσεις και τους εισοδηματίες σε σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Και όλα αυτά χωρίς να λάβουμε καθόλου υπόψη τη φοροαποφυγή και τη φοροδιαφυγή (βλ. σχετικό άρθρο στα ‘Διαλεκτικά’: «Η νεοφιλελεύθερη προπαγάνδα για το μέγεθος και το κόστος του δημόσιου τομέα και την ανάγκη απολύσεων» http://konstantinosnikolaou.blogspot.com/2010/11/blog-post.html).
Είναι εξαιρετικά ενδεικτικό το γεγονός ότι ενώ η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο εμπορικό στόλο στον κόσμο, τα φορολογικά έσοδα από την ναυτιλία κατά το έτος 2007 (με βάση τις υπάρχουσες φοροαπαλλαγές) ήταν μικρότερα από τα έσοδα που είχε το κράτος από τα παράβολα που πλήρωσαν οι μετανάστες για τη νομιμοποίηση τους! (Α. Κούρος, «Το δημόσιο χρέος, η φορολογία και μια ευφυής περαίωση», Αυγή, 01.10.2010)
Τι έγιναν λοιπόν τα λεφτά που προέκυψαν από τα κέρδη που δεν φορολογήθηκαν όπως στην ΕΕ αλλά στο μισό (τρόπος του λέγειν φορολογήθηκαν); Μήπως έγιναν επενδύσεις; Όχι βέβαια. Έγιναν ιδιωτικός ακίνητος (ακίνητα και γη) και κινητός (μετρητά-ρευστά, χρεόγραφα, μετοχές, ομόλογα, χρυσός, κοσμήματα κλπ.) πλούτος. Σύμφωνα με έκθεση της Credit Suisse (Credit Suisse, Global Wealth Databook, October 2010), ο συνολικός (κινητός και ακίνητος) ιδιωτικός πλούτος των πιο πλούσιων Ελλήνων αυξάνει συνεχώς όλο και περισσότερο. Συγκεκριμένα οι ιδιωτικές κινητές και ακίνητες περιουσίες από 492,6 δις USD που ήταν το 2000 έφθασαν τα 898,6 δις USD το 2010, δηλαδή 3 φορές το ΑΕΠ της χώρας! Τα στοιχεία αυτά αφορούν περίπου 60.000 έλληνες κατοίκους, χωρίς να περιλαμβάνονται όλοι εκείνοι που έχουν κάποια ομόλογα εν είδη αποταμίευσης και πρόκειται για αποθησαυρισμό που δεν χρησιμοποιείται στην οικονομία με την μορφή επενδύσεων (βλ. Δ. Καζάκης, «Υπάρχουν λεφτά», http://dimitriskazakis.blogspot.com/2011/05/blog-post_25.html).
Ξεκαθαρίζοντας…..
Η Ελλάδα λοιπόν παράγει πλούτο. Παράγει τόσο πλούτο, που αν φορολογούνταν όχι ιδιαίτερα, αλλά όσο και στην ΕΕ, θα έφθανε για να μη δανειζόμαστε και να μην έχουμε χρέος. Στη μη φορολόγηση των κερδών και του πλούτου οφείλεται το χρέος και όχι στο δεν παράγουμε τίποτα, στους τεμπέληδες Έλληνες, στο υπερτροφικό κράτος κλπ.
Και λεφτά υπάρχουν. Τα κατέχει το 1% περίπου του πληθυσμού χάρη στην υποφορολόγησή του, σ’ αυτό οφείλεται το χρέος, αλλά η νεοφιλελεύθερη πολιτική ζητάει να το πληρώσει το υπόλοιπο 99% του πληθυσμού.
Αναρτήθηκε από Κώστας Νικολάου στις 1:03 π.μ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)